The Girl Fantastic

TAŞINDIK!

2011-03-22T23:43:00.002+02:00

Sevgili takipçilerim ve türlü komik aramalarla blogumu ziyarete gelen arkadaşlar,
Blogumu daha rahat yazabileceğim bir platforma taşıdım, bundan sonra mugene.net adresinden bana ulaşabilirsiniz. Feedblitz üzerinden mail adreslerini kaydederek beni maillerden takip eden okuyucularım, en kısa zamanda sizi de yeni sitemden haber alır hale getireceğim.

Sevgiler,
Müge

Söylesem Tesiri Yok Sussam Gönül Razı Değil

2011-03-01T23:48:00.003+02:00

Bilim kurgu yazan herkese nasip olmaz kitaplarda okuduklarını gerçek hayatta da yaşamak!

4 senedir yuvam olan bir yere girememk ne acı bir şey!

Blogumu başka bir blog sağlayıcıya taşımayı düşünmüyorum. Yarın öbür gün gittiğim yeri de kapatmayacakları kesin değil. Bu yüzden en kısa zamanda kendime ait bir alan adı satın alıp yazılarımı oraya taşımayı düşünüyorum. Umarım bu yasak bir an önce kalkar. Daha fazla yazarsam bir sürü kişiye sövüp saymaktan korkuyorum, hoş sövsek ne olacak nasılsa buralara erişim yok :)

Siz bu arada eğer yazılarımı takip etmek isterseniz, şu blogun bir yerlerine konuçlanmış olan "posta adresinizi bırakın, bu eleman yeni bir şey yazdığında biz size posta atalım kutucuğuna" e-postanızı bırakırsanız her pazartesi geçen hafta yazdıklarım posta kutunuza düşecektir.

Eylemegeçememe

2011-01-14T12:19:00.004+02:00

Hitit Güneşi sitesinde gezerken şu yazıdaki linke uğradım. Size daha önce de procrastinator olduğumu, hatta feci derecede procrastinator olduğumu söylemiştim. Bu durumumun sebeplerini zaten kendim keşfetmiştim ama düzeltmek gibi bir niyetim yoktu açıkçası. Linkteki yazıyı okurken benim durumumun klasik sebepler arasında yer aldığını gördüm :) Buyrun okuyun:

Lack of confidence, sometimes alternating with unrealistic dreams of heroic success, often leads to procrastination, and many studies suggest that procrastinators are self-handicappers: rather than risk failure, they prefer to create conditions that make success impossible, a reflex that of course creates a vicious cycle.

Özellikle son satır benim çok sık yaptığım bir şeyi anlatıyor. Hayatımın her alanında bunu yapıyorum. Bu sebeple yazmaya niyetlendiğim ne makaleleri ne de hikayeleri bitirebiliyorum. Sürekli istediğim kadar iyi olmayacağını, demek istediklerimi iyi ifade edemeyeceğimi düşünüyorum. Bitirdiğim yazılarımın çoğunu tekrar okuduğumda aklımdakileri düzgün ifade edememişim, yazı eksik kalmış gibi geliyor. Sırf nasıl olsa istediğim gibi olmayacak diye yazmaktan vazgeçiyorum.

Eylemegeçememe de benim procrastination'ın Türkçesi olarak uydurduğum bir kelime :D Nasıl olmuş? :)

Ama bakın Asimov aşağıdaki videoda ne diyor:

"I've got this beautiful mind and it's going to die and all be gone. Then i say, "Not in my case!". Every idea i have ever had, i have written down and it's all there on paper and i won't be gone, i will be there.

Yeni Dizi Arayışları

2011-01-03T21:42:00.004+02:00

Geçenlerde burada size The Mentalist dizisini izlemeye başladığımı ve çok beğendiğimi söylemiştim. Mentalist'in tüm bölümleri bitmesin diye oyalanmak için House M.D. seyretmeye başladım, House'u da çok sevince baktım olmuyor o da bitmesin diye Doctor Who'ya başladım. Ama işin kötüsü 10. doktora aşık olunca (sevgilim duymasın) elimdeki bölümler bitmesin diye dizi işine ara vermiştim. Sonra yine sıkıldım tabii bu sefer de Fringe izlemeye başladım, o da 2. sezon itibariyle fena sardı mı beni, yayımlanmış tüm bölümleri izledim rahatladım. Ama kurtlandım yine, yeni dizi arayışına geçtim, bu sefer de Misfits'e sardım, iyi ki de sardım. Konu ne zaman fotoğrafa bağlanacak diye sabırla okuyanlara teşekkür ediyorum. :)

Diğer saydıklarımın tersine (Dr Who dışında) bu dizi İngiliz menşeili o yüzden daha farklı bir duruşu var. Temel konunun benzerliği sebebiyle Heroes ile karşılaştırılsa da bunun dışında pek bir benzerlikleri yok. 5 sıradan gencin süper güçler kazanması üzerine gelişen olaylar anlatılıyor diyerek basite indirgeyebiliriz. İlk 2 bölüm biraz durağan gelse de karakterlere alışıp da yakından tanımaya başlayınca zevkle takip etmeye başlıyorsunuz. Uzun uzun şöyle oluyor böyle oluyor şunun süper gücü bu diye anlatmak istemiyorum. Anlatınca tadı kaçıyor zaten. Hatta siz bu yazıyı okuduktan sonra hani birkaç yere daha bakayım demeyin fena spoiler yiyebilirsiniz, ben yaşadım oradan biliyorum. Yalnız +18 bir dizi olduğunu söylemeden geçmeyeyim, İngilizce küfür hazinenizi geliştirebilirsiniz, bol bol olmasa da sıkça sevişme sahnesi var. Yeni ilişkiye başladığınız sevgilinize "Hayatım bak yeni bir dizi buldum çok iyiymiş, haydi beraber izleyelim." demeyin mahçup olursunuz. En kötü tarafı ise bir sezonun 6 bölümden oluşması ve şu an sadece 2 sezon yayımlanmış olması, ama 3. sezon anlaşması yapılmış. "Off hep aynı dünyayı kurtaran süper kahraman saçmalıkları bıktım yahu!" diyenlerdenseniz bence bir göz atın.

Sevgiler,

Jules Verne Kimdir?

2010-12-26T21:28:00.004+02:00

Oturup size Jules Verne'in biyografisini anlatacağımı sanıyorsanız sizi wikipedia'ya alayım çünkü ben başka bir şeyden bahsedeceğim.

Jules Verne kimdir yazarak bloguma gelenlere aradıklarının bu olmadığını söyledikten sonra asıl konuya geçebilirim.

Bu gece sevgili ve kardeşiyle beraber dışarı çıktık. Sevgili kişisi birkaç gün önce benden kardeşi için kitap tavsiyesi istemişti. Laf döndü dolaştı önce 80 Günde Devri Alem'e daha sonra da Jules Verne'e geldi. Ben de bu fırsattan istifade kardeşcağıza Jules Verne okuyabileceğini söyledim. Bunun üzerine sevgilim öyle bir cümle kurdu ki önce ondan sonra ona öğretemediğim için kendimden utandım. Kendisi Jules Verne'in çocuk kitapları yazarı olduğunu bu nedenle kardeşine hafif geleceğini söyledi. Bilim kurgunun babalarından sayılan bir yazara böyle demesi cinlerimi tepeme çıkardı tabii! Jules Verne benim en sevdiğim yazarlardan biridir ve bilim kurguyu sevmemde kendisinin büyük etkisi olmuştur. Sevgilinin savunması ise şu yönde oldu; ilkokulda hep onu okutuyorlardı çocuklara. Tabii ki onu okutuyorlar çünkü telif hakkı yok bir şey yok, istediğin gibi kes, biç, değiştir, istersen dini öğeler kat, kitabı baştan yaz. Kim ses çıkarıyor ki! Dini öğeler katma işini Frank Baum'un Oz Büyücüsü kiabı için yaptıklarını gördüğüm için ekledim. Bunca zaman sevdiceğime ilgilendiğim alanla ilgili bir şeyler aşılayamamışım demek ki! En kısa zamanda bir aksiyon almalıyım :)

Neyse bu da böyle bir anımdı.

Yazı bitirken not: Çok da sevimli adammış yaa keşke benim dedem falan olsaydı kendisi :D

Cleveland'dan Gelen Dehşet

2010-12-14T14:43:00.003+02:00

Size iş değiştirdiğimden bahsetmiş miydim? Sanırım bahsetmedim. Daha mutlu olacağıma inandığım bir işe başladım. Umarım umduğumu bulurum. İş değişikliğimin bloguma güzel bir katkısı da oldu. Şu anda bir adaptasyon döneminde olduğum ve belli eğitimleri tamamlamam gerektiği için iş yerinde çok fazla iş yapmıyorum. Bu nedenle beni oyalayacak bir eğitim veya küçük bir iş bulmadığım anlarda e-kitap okudum. (sakın kimseye bir şey demeyin, aramızda bunlar ona göre) Şimdi de okudularım hakkında birkaç şey karalayacağım buraya. :)

İlk olarak manybooks.net'ten ücretsiz indirdiğim Fritz Leiber kitabı olan "The Creature from Cleveland Depths" ile başlamak istiyorum. Fritz Leiber benim ismini ve methini duyduğum yazarlardan birisi. Bir de kendime saklamak istediğim bir nedenden dolayı merak duyuyorum kendisine. Ancak benim bildiğim kadarıyla Türkçe'ye çevrilmiş bir kitabı yok. Manybooks.net'te hikayelerine rastlayınca sevindim tabii. Hugo ve Nebula ödüllü yazarlar arasında yer alıyor kendisi.

Öykü yaklaşık 30 sayfa kadar, Galaxy science fiction isimli bir derginin 1962 yılının aralık sayısında yayımlanmış. Hikayenin yayımlandığı zamanki illustrasyon da dosyada mevcut :) Ama ben spoiler olmasın diye okumadan önce bakmadım. Tipik 60-70ler çizimlerinde olduğunu söyleyebilirim. Öykünün İngilizcesi bana biraz ağır geldi, bazı bölümlerde anlayamadığım noktalar oldu. Bilmiyorum belki bunda 60larda kullanılan dil olmasının belki de yazarın yazım tarzı etkili olmuş olabilir. Belki de benim ingilizcemin yeterli olmayışı sebebiyle kitapta tasvir edilen yerleri kafamda pek iyi canlandıramadım.

Öykünün ayrıntılarına gelirsek; gelecekte fakat bilinmeyen bir zaman dilimindeyiz, insanların büyük çoğunluğu yeryüzündeki evlerini terk edip yer altında kurulan şehirlerde yaşamaya başlamışlar, buralarda yaşayanlara da "mole" yani köstebek deniyor. Başkahramanımız ise ailesi ile birlikte yeryüzünde yaşamayı seçmiş. Olaylar bir arkadaşına bir fikir vermesi ile başlıyor, bir çeşit kişisel asistan, yanında taşıyabileceğin bir hatırlatıcı üretme fikrini arkadaşına söylüyor ve arkadaşı da bunu hayata geçiriyor. Bu araç size izlemeyi istediğiniz tv programının saati geldiğinde hatırlatma yapıyor, dişlerinizi fırçalamanız gerektiğini, banyo saatinizi, kalkma saatinizi, yapılacak işleri söylüyor, ayrıca not da alabiliyorsunuz. Tickler adı verilen bu robotların teknolojisi sürekli olarak geliştiriliyor. Tickler İngilizcede hem gıdıklayan, kitapta hatırlatmak için sizi dürtüklediği belirtilmiş, hem de hatırlamaya yardımcı not anlamına geliyor. Aletin insan vücuduna direkt olarak bağlandığını da belirteyim. Tickler'ı kullananlar ise bir müddet sonra kendi başına düşünme yetilerini kaybediyorlar. Onlar için düşünüp, ne yapmaları gerektiğini söyleyen birileri var nasıl olsa...

Sizin de bu noktada tahmin edebileceğiniz gibi bu robot asistanın yeni versiyonları geliştikçe insanoğlu kendi üzerindeki kontrolünü kaybetmeye başlıyor. İnsanlığı kurtarmaksa robotların fikir babası olan başkahramana düşüyor. Öykünün sonunu tabii ki burada anlatmayacağım ama okurken yazarın öykünün sonu için kolaya kaçmış olduğunu düşündüm, sanırım kendisi de bunun farkındaymış ki başkahramana şöyle bir cümle kurdurmuş:

"but I get to wondering about the little guys. They were so serious and intense about everything. I never did solve their problem, you know. I just shifted it onto other shoulders than ours."

Öykü bir noktada farklı bir yöne kayabilir, robotların örgütlenmeleri yerine belli bir grubun diğer insanlarıı robot aracılığıyla kontrol etmesi fikri işlenebilirmiş, ancak yazar bunun yerine Matrix filmi ile popülerliğe ulaşan alanı tercih etmiş, yani robotların kendi bilinçlerini kazanmaları.

62 yılında yazılmış bir öykü için bence gayet başarılıydı. Hikayeyi buradan indirip okuyabilirsiniz.

Sahaf Festivali

2010-11-20T13:03:00.000+02:00

Son iki senedir Taksim Gezi Parkı'nda düzenlenen sahaf festivaline uğramadan edemiyorum. Bu seneki benim için geçen seneye göre daha bereketsiz geçti. Ama bu duruma festivalin sonuna doğru uğramış olmamın da etkisi var sanıyorum. Geçen sene bana eşlik eden sınıf arkadaşım Dilek bu sene de benimleydi. Alayım mı almayayım mı hezeyanlarımı kısa sürede sona erdirme konusunda çok yardımı dokundu.:) Bu fotoğraftakiler de fuardan topladıklarım. Üstüne tıklarsanız daha büyük görebilirsiniz.

Gelelim aldıklarımızın ayrıntılarına: Baskan Yayınları'nın koleksiyon amacıyla topladığım serisinden 3 kitap aldım, geçen senekilerle beraber 7 kitap oldu elimde. H.G. Wells'in "War of the Worlds"'ünün "Dünyanın Sonuna Doğru" olarak çevrildiğini de buraya eklemeden geçemeyeceğim. Dune serisini hem uygun fiyatlı hem de iyi durumda oldukları için aldım. Dune'un Sarmal Yayınları'ndan çıkan çevirisinin çok övüldüğünü duymuştum ancak Kabalcı'daki çevirisini Dost Körpe'nin yapmış olduğunu görünce aklımda iyi olmadığına dair bir şüphe kalmadı. Daha önce Lanetlenme Oyunu kitabını okuduğum Clive Barker'a Kan Kitapları'yla bir kez daha şans vermek istedim. Açıkcası o kitaptan beklediğimi bulamamıştım. Belki de arkasındaki övgü dolu sözlerden sonra beklentim çok yükselmişti, bilemiyorum. Black Powder War ise Türkçe Bilim Kurgu ve Fantastik sitesi olmasa almayı aklımdan bile geçirmeyeceğim bir roman. Kendisinin buradaki tanıtımını okuduğum için bu şeker şeyi diğer kitapların arasından çekip alabildim. Sadece 5 tl verdiğimi de eklemeden geçmeyeceğim :)

Sahaflardan kitap almanın en zevkli yanı içerdiği sürpriz faktörü. Karşıma hangi kitapların çıkacağını bilmemek küçük bir heyecan yaratıyor. Küçük kitap dağlarının arasından beğendiğiniz bir kitabı bulup çıkarmak efsanevi bir kolyeyi bulan arkeolog coşkusu yaşatıyor. Mesela Sadık Yemni'nin Yatır kitabını o an erişemeyeceğim bir rafta görünce mamaya uzanan bebek gibi sesler çıkaracaktım az kalsın. İnsana hep tembih ederler, pazarlık yaparken ürünü çok beğendiğinizi belli etmeyin yoksa iyi pazarlık yapamazsınız diye. Sahaf benim heyecanımı fark etmesine rağmen çok yüksek bir fiyat söylemedi sağ olsun. Onu da 11-12 lira gibi bir fiyata aldım yanılmıyorsam.

Gezimin en komik anı ise fantastik kurgu sever bir arkadaştan ayar yemem oldu. Elinde yanılmıyorsam İlkbahar Şafağı Ejderhaları vardı ve benimle aynı kitaplara uzanıp duruyordu. Ben de dayanamadım laf attım "Aradığınız bir şey var mı?" diye. Sanki ben çok biliyorum ya tüm kitapları! :D Bu serinin ilk kitabını aradığını söyledi, ben de Güz Alacakaranlığı Ejderhaları'nı araması gerektiğini söyledim. Kendisi ise aslında tüm hikayenin başka bir kitapta başladığını anlatan kısa bir açıklama yaptı. Ben de gördüğünüz üzere ayarı yemiş oldum :D

Eğer bu festivale daha önce gitmediyseniz seneye mutlaka uğrayın, çünkü kendinize göre bir şey illa ki bulacaksınız.

Sevgiler,
Müge

Kitap Fuarı 2010

2010-11-08T00:18:00.006+02:00

Merhaba!

Yine bir kitap fuarı yazısı ile karşınızdayım! Her sene alacağım kitapları bir excel tablosuna yazar, birçok sanal kitapçıyı inceleyip en uygun fiyat nerede tespit eder ve not alırdım. Bu seneki kitap fuarı için önceden hazırlık yapamamıştım. Eski excel dosyamı bilgisayarın derinliklerinden çıkarıp,geçen fuarda aldıklarımı sildim. 15 dakika kadar idefix'te gezdim, biraz kitaplığıma bakıp elle notlar aldım. En fazla 3-4 kitap alırım derken bu plansızlığımın sonucu ne oldu dersiniz? Tam 26 tane kitap aldım!
İlk olarak Laika Yayıncılık'ın standına uğrayıp, Anadolu Korku Öyküleri ve Göktuğ Canbaba'nın yeni çıkan kitabı Tılsım-ı Kudret'i satın aldım ve hemen imzalaması için kendisine uzattım :) Blogunu da takip ettiğimi, arada Kayıp dünya'da yazılar yazdığımı söyledim. ( Şu aralar üzerinde çalıştığım bir yazı var, eğer bitirebilirsem KD'de okuyacaksınız) O sırada frp.net'in admini ile de tanıştım, ama şaşkınlığıma geldi böyle bir iki lafı bir araya getirip ayrıntılı konuşmadım.

Sonraki alışverişim kaçınılmaz olarak İthaki'nin standında gerçekleşti. Yine "Burada bir şey bulamam, okumak istediklerimin çoğunu aldım zaten." derken, Neil Gaiman'dan Yokyer'i, Andreas Frangias'tan Veba'yı (standın başında duran arkadaş kitabı kendisinin okuduğunu söyleyerek tavsiye etti, ben de ayaküstü yaptığımız sohbet neticesinde kendisinin zevkine güvenip aldım), Terry Pratchett'ın Diskdünya'sının Türkçe'ye son çevrilen kitabı Faust-Eric ve Phillip Pullman'ın çok beğenilen serisi His Dark Materials'ı satın aldım.

Bütçemin ortasına bomba gibi düşen yayınevi ise Metis oldu. David Eddings'in Belgariad ve Mallaryon serilerinde, Barış Müstecaplıoğlu'nun Perg Efsaneleri, Yiğit Değer Bengi'nin yayıma hazırladığı 1002. Gece Masalları adlı kitapta harika indirimler vardı. Bu saydıklarımın hepsine 76 TL (20 adet) verdim. David Eddings'in kitaplarını online olarak bulma şansım elbette vardı ama yayınevlerini bu alanda teşvik etmek amacıyla kitap almakta fayda var diye düşünüyorum.

Kütüphaneme katılan diğer kitaplar ise Kazuo İshiguro'dan Beni Asla Bırakma, çok kez methini duyduğum ama almayı aklıma getirmediğim Sabahattin Ali-Kürk Mantolu Madonna ve Stephen King'in Yazmak Üzerine'si oldu.

Okudukça sizlerle yorumlarımı paylaşmaya çalışacağım. Bol bol okumanız dileğiyle!

Özgürlük Hapishanesi

2010-08-09T17:58:00.002+03:00

Henüz bu kitabı okumadım sadece Kayıp Rıhtımdaki bu incelemesini okudum. Sıla Can kitabın ikinci hikayesindeki etkilendiği paragrafı yazısına taşımış.

“Henüz hiçbir insanın ayak basmadığı ve Tanrı’nın kararına göre kimsenin asla ayak basmayacağı bir çölün ortasında bulunan eşi bulunmaz değerli taş gerçek değildir. Çünkü gerçek yalnızca, en azından tek bir insan bilincinin bu kavramı oluşturduğu yerde var olabilir. Hayvanlar ve melekler ne gerçeği ne de gerçek olmayanı bilir, çünkü hayvanların kavramları yoktur, melekler ise salt tinsel özleri gereği kusursuz kavramlarla birdir.”

Bu paragraf benim de hoşuma gitti ve aklıma kimsenin olmadığı bir yerde devrilen ağacın ses çıkarıp çıkarmadığı sorusuyla benzer olduğunu düşündüm.

Evet bu kadar sadece bunu düşündüm ve paylaşmak istedim.

Sevgiler,
Hah bu arada iş buldum sonunda :)

İşsizlik Yok İş Beğenmiyorum!

2010-07-29T18:14:00.003+03:00

Eveeet! Bitirme projemi de sağ sağlim teslim ettikten sonra diplomayı almaya hak kazandım. Alalı da 27 gün oldu neredeyse :) Bu sırada aylaklığın tadına varmak amacıyla bir yıldır staj yaptığım şirketi bıraktım. Şimdi hem iş arıyorum hem de evde pinekliyorum. Başlıktaki iş beğenmeme olayı ise benim için gerçek oldu diyebilirim. Spk'nın sınavla dağıttığı bir belgeye sahip olduğum için çağırıldığım, Samandıra tarafında yer aldığı için giderken kaybolup 25 dakika geç kaldığım görüşme sonucunda iş teklifi aldım. Hem de yangından mal kaçırır gibi ayaküstü 3 yöneticiyle görüştürüldükten sonra :) Söz konusu yöneticilerden biri de benden 2 yaş küçük ama bilmemne kurulu başkanı yardımcısı höy höy höy gibi ünvana sahip tıfılın biri çıktı. Babası bilmemne kurulu bişeysi höyhöy olmasaydı orada biraz zor otururdu ya neyse, artist! Ama konuşmaların satır aralarını okuyan ben aslında adamların acilen bir sertifikalandırılmış muhasebeciye ihtiyaçları olduğunu gördüğüm için olay mahallinden taksi ile uzaklaştım. Sonuçta muhasebeci olmak isteseydim 5 yıl önce olur, üstüne master yapma zahmetine katlanmazdım değil mi? Neyse bu da benim saçma mülakat deneyimlerim arasında ilk sıralara oturdu :)

Kes traşı da sci-fi ile ilgili bir şeyler söyle bize diyenler için bir öneri ile geldim. Can Eren'in (sanki tanıyormuşum gibi oldu) Ahnectha isimli kısa filminden bahsetmeden geçmek olmazdı. Buyrun aşağıdan izleyebilirsiniz. Benim yorumlarım ise filmin altında.

AHNECTHA "voiceless room" from can eren on Vimeo.

Valla dürüst olacağım, ben de yalan dolan yok. Ben hiçbir şey anlamadım bu filmden. Görsellik harika, o alanda diyebilecek tek kelimem yok. Ama filmin ne anlattığını sorarsanız söyleyemem. 13 dk boyunca bir şeyler olsun diye bekledim. Olmadı doğal olarak. Bu da böyle bir sanat diyorum kendimce. Arabölge'deki arkadaş şu yorumda bulunmuş;

Tür, anladığım kadarıyla hem steampunk hem post-apocalyptic. Steampunk atmosferine sahip post-apocalyptic dünyada bir gariban kızcağızın kendi şahsi kıyametiyle yüzleşmesi olarak da kabaca özetleyebiliriz.

Hani ben bu çıkarımı bile yapmadım. Ha derseniz ki Mügecik sende sorun var, eyvallah. Yalnız kesinlikle izlemeyin falan demiyorum, bence izleyin çünkü herkesin zevkleri beğenileri farklı olabiliyor.

Hepinize işli günler diliyorum :)

Üşeniyorum Öyleyse Yarın...

2010-05-29T00:27:00.004+03:00

Bu yazı tezime başlamamak için atılan kırk takladan biridir. Diğer taklalardan biri de kek yapmaktı mesela. (Zencili mencili fotoğraf koydum ki okulda bir sürü zenci arkadaşım varmış gibi görüksün :p)

Sözlükten bir arkadaşın Le Guin'in Yerdeniz serisini bulmasına yardım ettim, üstüne de ona neden bu kitaplara ihtiyacı olduğunu sordum. Bilim kurgu ve fantezi üzerine bir ders aldığını söyledi. Dersin hangi üniversitede olduğunu henüz öğrenemedim ama o dersi nasıl almak istedim anlatamam. Düşünsene corporate social responsibility yerine Le Guin üzerine paper yazıyorsun, müthiş bir şey! İnternette oyalanıp bir yandan da doktora falan mı Allah muhafaza derken, dur bakayım şu sci-fi üzerine hangi okullar derece veriyormuş aramasına giriştim. Sonra eve en yakın Liverpool Üniversitesi'nde bir program buldum, 3000 sterlin, bir yıl sürüyor. Hazır bakmışken ders programını da indireyim dedim. Oy oy o preliminary readingler ne güzel öyle!

Asimov, Isaac, I,Robot
Baxter, Stephen, The Time Ships
Baxter, Stephen, Time
Egan, Greg, Diaspora
Wells, H. G. The Time Machine
Hofstadter, Douglas R., Dennett, Daniel C., The Mind's I: Fantasies and Reflections on Self & Soul

Misal bunlar bir dersin ön okumaları, Stephen Baxter'ın kim olduğunu bilmiyorum açıkcası. :) Araştırdım öğrendim: İngiliz bir yazzarmış kendisi, Liverpool'un kendisini okutması doğal tabii :)
Tartışılan konularsa beni bitirdi: How Many Selves Are You? Hmm bu soruyu küçüklüğümden beri kendime sorduğum için burada karşıma çıkması çok hoşuma gitti.

Bu da ütopya dersi için gereken okumalar:
1. Edward Bellamy, Looking Backward; William Morris , News From Nowhere
2. Charlotte Perkins Gilman, Herland
3. The Shape of Things to Come / Metropolis (Film)
4. George Orwell, Nineteen Eighty-Four ;Yevgeny Zamyatin, We
5. Katharine Burdekin, Swastika Night
6. Aldous Huxley, Brave New World
7. Ray Bradbury, Fahrenheit 451
8. Joanna Russ, The Female Man
9. William Gibson, Neuromancer ; Ursula Le Guin, The Dispossessed
10. Marge Piercy, Woman at the Edge of Time
11. Kim Stanley Robinson, Red Mars and Antarctica
12. Iain M. Banks, ‘The State of the Art’; Ken MacLeod, The Star Fraction /The Cassini Division

Hani buraya koyuyorum ki ütopyalara ilgi duyuyorsanız belki size birkaç fikir verebilir. Bu arada Le Guin'in incelendiği bir ders de var!

Gördüğünüz gibi procrastination insana neler yaptırıyor! Sanırım canım daha da çok sıkılırsa Amerika'daki programları da yakından incelemeye başlayacağım.

Hah bir de kendime twitter şeysi aldım, orada cikcikliyorum hani bu çatlak kız ne yapıyor derseniz takip edebilirsiniz.

Cikcikim burda

Poo-tee-weet

Sevgiler,
Müge

The Giver - Lois Lowry

2010-04-11T14:44:00.004+03:00

Şu yazımda başlıktaki kitabı satın aldığımdan ve tereddütlerimden bahsetmiştim. Bloguma bu kitapla ilgili aramalar düşmeye başlayınca kitaplıktan çıkarıp okumaya karar verdim. Kaşla göz arasında da okumayı becerdim. Aklımdaki izlenimi soğumadan yazarsam iyi olur dedim, nasılsa ödev yapmamak için kendime bahane arıyorum :D Bu arada aramaların sebebini sanırım öğrendim, kitap hakkında araştırma yaptım biraz ve ekşi sözlüğe de uğradım doğal olarak. Robert Kolej'de hazırlık sınıfında okutuyorlarmış bunu, kesin bir özet veya bir sınav var işin ucunda.

ÇEvirinin kötü olmasından korktuğumu söylemiştim ama korktuğum gibi olmadı. Bunun sebebi kitabın gençler için yazılmış olması. Bu nedenle hazırlıkta okutulmaya da gayet uygun. Türkçe çevirisi 167 sayfa, İngilizcesi ise Amazon'a göre 192 sayfa. Amazon'dan kitabın ilk birkaç sayfasını görüntüleyebiliyorsunuz, böylelikle birebir karşılaştırma şansım oldu. Çeviri de pek problem yok.

Açıkcası okumadan önce internetten araştırma yapmadım, çünkü yapınca beklentilerim değişiyor. Bitirdikten sonra yaptığım araştırma sonucunda bu kararımın doğru olduğunu gördüm çünkü birçok yerde kitabın yarısına kadar olan olaylar açık bir biçimde anlatılıyordu. Ben de yazımda içeriğiyle ilgili bilgiler vereceğim için, read at your own risk diyorum. Peki kitap ne anlatıyor?

Bu kitaba etiket verilmem istenseydi yumuşatılmış distopya derdim. Bir 1984 veya Brave New World değil. Onlar gibi geniş kapsamlı düşünülerek yazılmamış. Sanki yazar bir eskiz çizmiş ve bunu daha fazla geliştirip olması gereken hale getirememiş. Kafanızdaki birçok soru yanıtsız kalıyor. Her deliği kapatayım sorulabilecek sorulara cevaplar hazırlayayım, eleştiri yapılacak zayıf nokta kalmasın gibi bir kaygısı yok. İçinden böyle bir dünya hayal etmek geçmiş o da bu halini yazmış.

Kitaptaki deyişle "aynılaşmış" bir toplum yaratmış Lois Teyze. Her şey düzenli, kurallı ve sakin ilerliyor. İlk sayfalarda the prisoner dizisinin yeni çevrimindeki kasaba canlandı aklımda. Herkes kibar ve saygılı, aile başına iki çocuk, eşinizi sizin için seçiyorlar, işinizi de sizin için seçiyorlar bu şekilde gül gibi yaşayıp gidiyorsunuz. Seks'in olmadığını da belirtmeden geçmeyelim burada. Belli bir noktadan sonra ise hani şu siyah beyazdan renkliye dönüşen film Pleasantville geldi aklıma. Baş karakter Jonas'ın iş seçiminin yapılmasıyla bu dünyanın kötü yüzünü görmeye başlıyorsunuz. Jonas'ın yapması gereken şey herkesin yerine her türlü duyguyu yaşamak aslında. Herkesin acısını, sevincini, kinin, öfkesini, aşkını ve aklınıza geleblecek tüm diğer duyguları içinde tutmak. Normal insanlar ise bunlardan arındırılmış bir şekilde yaşamlarına devam ediyorlar. Jonas güzel anılarla mutlu olurken bir yandan da acılarla baş etmek zorunda kalıyor. Savaşı, açlığı, dehşeti ve yoksulluğu tek başına kimselerle paylaşmadan yaşıyor. Bu noktada Jonas bunları nasıl yaşıyor, tüm bu düzen nasıl devam ediyor, devlet var mı, din kavramı neden yok veya insanlar neden bizi kim yarattı sorusunu sormuyorlar gibi daha birçok soru kafanıza üşüşüyor. Ama dediğim gibi yazar bunlar üzerinde çok durmamış, durmadığını da sayfa sayısından anlarsınız zaten. Kitabın sonu ise çok belirsiz, baş kahramanı o sona doğru yönlendiren saikler ise yeterince güçlü gelmedi. Her şey oldu bittiye gelmiş gibiydi. Kitap bir an önce bitmeli hissiyatı yaşadım. SAnki yazar yerdeki tozları derinlemesine süpürmüyor da üstünden geçiyor gibi. Okuduğum kadarıyla bu kitaba hafiften bağlı olan 2 kitap daha varmış, onlar okunduğunda kitabın sonu açıklığa kavuşuyormuş.

Bu kitabı tavsiye eder miyim? 1984'ü tavsiye eder gibi etmem belki ama bir kitapçıda uygun bir fiyata rastlarsanız alıp kütüphanenize koyun derim. Gençler için yazıldığını düşününce ortaokulda King okuyan bana hafif kalabilirdi belki ama bu türe birilerini yönlendirmek açısından iyi olabilir.

Foto: ilknokta.com dan alıntı

Post-Apokaliptik bilim kurgu

2010-04-09T22:04:00.003+03:00

Hoşuma giden şeyleri hemen paylaşmayınca veya defterime not etmeyince unutup gidiyorum. İki gün önce şu blogtaki yazıyı okudum.

İnanılmaz etkileyici değil belki ama o an için hoşuma gitti. Çünkü bk okuyan bizler hep geride kalacağımızı ve yaşayacağımızı düşünürüz. Bu yazıda geride kalanın ben olamayabileceğini hissettim.

Az önce ise stumbleupon'la gelen bir sayfada aşağıdakini okudum.

But perhaps the sub-genre is best summed up by this quote from "The Manhattan Phone Book (Abridged)" by John Varley:

"We all love after-the-bomb stories. If we didn't, why would there be so many of them? There's something attractive about all those people being gone, about wandering in a depopulated world, scrounging cans of Campbell's pork and beans, defending one's family from marauders. Sure it's horrible, sure we weep for all those dead people. But some secret part of us thinks it would be good to survive, to start over.

"Secretly, we know we'll survive. All those other folks will die. That's what after-the-bomb stories are all about."

Bu John Varley denen amca da öyle böyle biri de değil yani, 3 Hugo'su, 2 Nebula'sı, 10 tane de Locus ödülü mevcutmuş. Açıkcası Locus ödülü nedir bilmiyordum, hemen Wiki'den baktım, Locus bir bk-fk dergisi imiş ve bu ödül de okuyucular tarafından veriliyormuş.

Çevirinin Oyunu

2010-02-27T22:16:00.004+02:00

Şuradaki yazımda Türkçe çevirilerle ilgili sıkıntımı dile getirmiştim. Bu gece 6.45'ten yayımlanmış olan Ender'in Oyunu, orijinal adıyla Ender's Game, kitabındaki yanlışlardan bahsetmek istedim. Bu kitap hem Hugo hem de Nebula ödülü almış 20 kitaptan biri, kitabın kapağında da ödül aldığı belirtilmiş. Açıkcası kitabı elime tekrar aldığımda hata barındıran sayfaları kolayca bulamam diye düşünyordum ama ilk açtığım sayfada karşıma 2 hata çıkıverdi! Kitapla ilgili bilgilerin olduğu kısımda Nisan 2004 yazıyor. Sayfa 51'den başlıyorum:

"Dalgamı geçiyorsun, buda ne?" diye sordu çocuk.

"Eğer bir halt değilsem, nasıl olurda benimle oynamaya korkarsın." Artık diğer çocuklarda sabırsızlanmaya başlamıştı.

Syf 40
"Hayır. Tabiki değil. Daha açık anlatayım.İnsanoğlu, insanlık ona ihtiyaç duyana kadar özgürdür. Belkide insanlığın sana ihtiyacı var. Bir şeyler yapmak için. Belki de insanlığın bana ihtiyacı var; neye yetenekli olduğunu bulmam için. Her ikimizde aşağılık şeyler yapıyor olabiliriz, Ender, ama insanoğlu hayatta kalırsa bu bizim iyi araçlar olduğumuzu gösterir."

Syf 228
"Gemin biliyor," dedi Graff. "Sadece bırakta bilgisayar şuna bir baksın; bilgisayarın belirlediği rotayı takip et."

syf 135
Ender artık oyunun nasıl işlediğini anlıyamıyordu.

syf 134
Petra'nın bölüğündeki genç çocukları seyretti, Roket gurubundan yeni çıkmışlardı...

syf 113
Neden beni yalnız bırakmıyorlar ki, böylece bende onların canını yakmak zorunda kalmayayım?

syf 105
İkiside konuşmadı. Dink'in Ender'in ayrılmasını beklediği açıktı.

syf 94
İnsiyatifi tamamen kaybetmişlerdi.

Tuhaf hatalar bunlarla bitmiyor, 15-20 dakikada rastgele sayfalar açarak bu hataları buldum. Bir de okurken fark ettiğim ancak şimdi karşıma çıkmayan bir şey var ki, normal hayatta delirmeme neden oluyor. Herkes yerine herkez yazılmıştı!! Bu hatalardaki gariplik şu; bazı yerlerde -de ler ve soru ekleri ayrılırken bazı yerlerde ayrılmamış. Sanki birileri aceleyle kitabı yetiştirmeye uğraşmış. Basmadan önce son bir kez okumayı unutmuşlar gibi gözüküyor. Sonuç olarak bu kitabın bu baskısını almaya niyetinz varsa 2 kere düşünün derim.

Gel Gel Sarışınım

2010-02-21T23:33:00.005+02:00

Hah bu başlık da nerden çıktı dediniz belki içinizden. Karşı cinste aradığım bir takım özelliklerden bahsetmek istedim bir anda! İlkokuldayken sarışınları beğenirdim. Yaş ilerleyince sarışın erkekleri çirkin bulmaya başladım. Sonra bir gün Cnbc-e de bir dizi seyrettim ve hayatım boyunca beğeneceğime inandığım iki sarışın adamdan birini gördüm! Simon Baker The Guardian dizisinde oynuyordu o zamanlar. Daha sonra kendisiyle The Red Planet adlı filmde karşılaştım. Aslında film diziden önceymiş bunu da sonradan öğrendim ya neyse. Film hakkında kısa bir bilgi vermeden de geçmeyelim: 2000 yılında çekilen bu film Mars'a iniş yapan ilk astronotların yaşadığı maceraları anlatıyor. Muhakkak izleyin demiyorum ama rast gelirseniz de es geçmeyin bence.The Matrix'in Trinity bacısı da bu filmde oynuyor.

Bu Simon'ı diğerlerinden ayıran, benim için çekici yapan nedir onu bilmiyorum, The Guardian'daki karakteri de sevilecek bir tip değildi mesela. Sanırım bu benim için bir gizem olarak kalacak. Neyse asıl konuya geleyim. 22dakika.org'u takip ediyorum, kısa kısa dizilerden falan haber veriyorlar. Meğerse benimki The Mentalist adlı bir dizide yer alıyormuş, hem de 2008'den beri. Hep lost lost diye gezmemek lazımmış, arada diğer dizilere de göz atmak gerekiyormuş.

Az önce pilot bölümü seyrettim ve hoşuma gitti. Jönümüz Patrick Jane isimli bir polis bişiysi. Evet bişiysi dedim çünkü henüz ne olduğunu anlayamadım. Polis değil ama polise yardım ediyor. İlk bölüm insanı tereddütte bırakıyor, çünkü adam medyummuş gibi birçok şeyi biliyor ama bir yandan da bunları etraftaki küçük bilgi kırıntılarından toparlıyormuş gibi görünüyor. Bu yazıyı yazmadan önce, ohhh benimki tam da benim sevdiğim konuda bir dizide oynuyor, saykik maykik hem de, hemen blogda bunu yazmalıyım dedim. Ama ilk bölümü izledikten sonra adam şarlatan mı yoksa gerçek medyum mu bilemedim. Bence siz de izleyin ona göre karar verin :)

Diğer sarışını merak edenler için geliyor: tıklayın

Cennete Düştüm Derken...

2010-02-10T22:20:00.003+02:00

Şimdi ben şu site ile ilk kez karşılaştım ve çok hoşuma gitti. 0,75$'a nefissss kitaplar satıyor adamlar. Mesela 2 senedir aradığım Lanetli-Batının Kötü Cadısı adlı kitap 0,75$!!! Burada fiyatı 16TL sanırım. Tüm kitaplığını buradan düzersin valla. Bütün klasikler var, üstelik orijinal dilinde. Bir de paperback yani kağıt kapaklı olan kitaplar özellikle ucuz. Çünkü Amerikalıların hard cover hastalığı var, kütüphanesinde daha uzun saklayacağını düşünüyorlar herhalde. Halbuki ince kapaklıyı al, hop atıver çantana, metrobüste oturacak yer bulmak için biraz itiş kakıştan sonra hooop çıkar tekrar rahat rahat oku. Ama öbürlerini sıkıysa at bakalım çantaya. :) İnsan ilk başta öldüm de kitap cennetine mi düştüm diyor ama yurt dışına gönderim yapılmadığını öğrendiğinde de hayal kırıklığına uğruyor. Kendime bir internet sitesi mi açsam, "Yuvasız kitaplarınıza yuva olurum, onları bana gönderin!" diye.

Bir başarım:
Daha önceki yazılarımda İngilizce roman okumaktan tırstığımı çıtlatmıştım sanırım. Korkma sebebim "ya anlamazsam" idi. Ama sonunda bu engeli de aştım, 2 gece önce Asimov'un "The Caves of Steel" (Çelikten Mağaralar) adlı romanını bitirmeyi başardım.
"Buraya alkış efekti gelecek"
Korktuğum gibi değilmiş açıkcası. Bunda Asimov'un tasvir yerine olayları anlatan yazı stilinin payının büyük olduğunu düşünüyorum. Bu aralar tasvirleri okurken bana bir acelecilik hasıl oluyor, bir an önce eylemin olduğu bölüme gelmek istiyorum, vakit kaybediyormuşum gibi geliyor. Hele bir de tasvir İngilizce olunca... Kitaptaki o kısımları biraz hızlı geçtim doğrusu. Bu kitabın Türkçe çevirisi sadece Baskan Yayınları'nda var, bulmak için biraz sahafları karıştırmak gerekiyor.

Bu motivasyonla kütüphaneden aldığım diğer kitaba başladım. Türkçesi uzun zamandır ortalarda yoktu, yeni baskısı yapılmıyordu ve 2. eli de fahiş fiyata gidiyordu. Ama sonunda Ayrıntı Yayınları yeni baskısını yapmış. "Karanlığın Sol Eli"nden bahsediyorum. :) Kitabın giriş bölümündeki yazının çevirisine buradan ulaşabilirsiniz. Henüz 2 sayfa okudum, Le Guin'in dili biraz daha zorlayacakmış gibi hissediyorum, bakalım ne olacak. Bir de okulun kütüphanesini daha da sömürmeyi düşünüyorum, okunacak birçok kitap beni bekliyor!

Bu yazıya sığmayı başaran diğer bir konu ise Feridun Düzağaç'ın yeni klibi! Haydaaa o nerden çıktı dediniz içinizden değil mi? Feridun Düzağaç'ı severim, kendisi sevgililer gününde yayımlanacak bir klip çekiyormuş, bizi ilgilendiren kısım ise klibin konusu: Steampunk!
Buyrun linke tıklayın, web sayfasını görün.
Açıkcası bu klibi merak etmeye başladım, yayıma girince yine yorumlarımı yazarım.

Soru Sorun!

2010-02-08T23:39:00.003+02:00

Ben de blogum için formspring.me sayfası açtım. Kafanıza takılan olursa sorun elimden geldiğince cevaplayayım.

http://www.formspring.me/Mugene

Yahu Sadık Yemni yazısı ilk yazmaya başladığım tarihte yayımlanmış gibi olmuş. Halbuki bu gece tamamlayıp basmıştım. Anlamadım neden böyle??

Karabasanlar!

2010-02-08T23:11:00.008+02:00

Kayıp Rıhtım sitesini elimden geldiğince takip etmeye çalışıyorum. Çalışmaları için de takdir ediyorum gerçekten. Ancak şurada yazılan şey tepemi attırdı. Bu kitap aslında tek bir kitap, İnkılap Kitabevi zamanında (98-99) hangi akla hizmet bilinmez kitaptaki bazı hikayeleri çıkararak yayımlamıştı. O zamanlar elimizin altında internet falan yok tabii bilmiyoruz eksik olduğunu. Şimdi de marifetmiş gibi o çıkardıkları hikayeleri bir kitapta toplamışlar, bir de adına "Rüyalar ve Karabasanlar 2" demişler. Zaten basmış olması gereken bir şeyi size iyilik yaptık dercesine sunmak çok saçma. Kayıp Rıhtım da "aa hayranlara ne de güzel bir sürpriz yapmışlar" demiş. Açıkcası yayınevinin bu hamlesini cebime doğru uzatılan bir el olarak görüyorum. Ama o el havada kalacak, çünkü artık elimde bir sürü imkan var. Okulun kütüphanesinden tutun da internetteki e-booklara kadar...

Yeri gelmişken biraz da Altın Kitaplar'ın bu tip uygulamalarına değinelim değil mi? Altın Kitaplar da zamanında King'in Mahşer kitabını kuşa çevirmiş, Night Shift (Hayaletin Garip Huyları, bu ismi kim uydurmuş bilmek istemiyorum) kitabından 7-8 hikaye çıkarmış, Four Past Midnight kitabını ise 2'ye bölüp 2 geçe ve 4 geçe diye basmıştır. Henüz fark etmediğimiz neler var acaba?

01.03.2010
Kayıp Rıhtım buradaki yazıma yorum bırakmıştı ancak ben okul ve iş arasında gidip gelmekten, ödevleri yetiştirmekten yazıyı buraya taşıyamadım. Evet yorum olarak bastım ancak orada insanların gözüne çarpmayacaktır. Bu yüzden aşığıya de ekledim.

Merhabalar,

Yazınız ve şikayetiniz için teşekkürler öncelikle. Kitabın çıkış haberini verirken özellikle "tüm hikayeleri" koyup tekrar yayınladıklarını düşünüp, takdirlerimizi sunmuştuk. Ki yanlış anlamalar olmasın diye haberimizde de hemen başta belirtmiştik; 2. kitap adıyla çıkan romanın aslında ne olduğunu.

Fakat daha sonradan öğrendik ki, bu çıkan kitapta da tüm hikayeler yok. Yine hepsini yayınlamamışlar. Herhalde 8-9 yıl sonra "Rüyalar ve Karabasanlar 3" adıyla tekrar gelecekler karşımıza zira böyle bir yola başvurmalarının mantıklı sebebini düşünemiyoruz.

Bu durumu kesinlikle tasvip etmediğimizi, hatta kınadığımızı Kayıp Rıhtım olarak belirtelim. Elbette birileri, tamamen parasal kaygılar ile hareket edip, uğraş verdiğimiz türe hakarette bulunuyorsa kesinlikle kabul etmiyoruz.

Oradaki yayınevini kutlama sebebimiz, hem "tüm hikayeleri" içine koyduklarını sandığımız hem de bu şekilde yeni bir basklı ile okurları karşısına geldikleri içindi. Daha sonradan da bununla ilgili haber sayfasında herhangi bir değişiklik yapmamamıza rağmen, forum ve sözlük bünyelerimizde tasvip etmediğimizi belirttik.

Yanlış anlaşılmışsak bir kez daha özür diler, bu durumu kesinlikle hoş karşılamadığımızı tekrar belirtmek isteriz.

Sevgiler.

Procrastination*

2010-02-08T22:09:00.000+02:00

* Erteleme, geciktirme anlamına gelen İngilizce bir kelime

21.12.2009
Nereden çıktı şimdi bu başlık diyor olabilirsiniz içinizden. İçinde bulunduğum durumu çok güzel özetlediği için bu kelimeyi seçtim. Türkçe karşılıkları anlamı yeterince yansıtamıyor diye düşünüyorum. Bilmiyorum belki de yanılıyorumdur. MBA sınıfında yakın bir arkadaşım var, çok güzel uyuşuyoruz. İkimiz de bu blogda bahsettiğim antin kuntin şeylere ilgi duyuyoruz, o çizgi roman, bilgisayar oyunları ve star wars alemine daha hakim, bense daha geniş alanlara yoğunlaşmış tuhaf bir kitap kurduyum ama asıl söylemek istediğim ikimiz de birer erteleyiciyiz. Şu an bu yazıyı okuyabilmenizi sağlayan şey benim bu huyum. Kötü bir huy gibi gözükebilir aslında ama kaçış yönünüzü doğru noktalara yönlendirdiğinizde diğer ertelemek istediğiniz işleri yapabiliyorsunuz. Mesela bu yazıyı yazmak gibi. Yarın bir sunum yapacağım, aslında sunum hazır ancak birkaç yerini düzeltmem gerekiyor. Bir de sesli bir şekilde prova yapsam faydalı olacak çünkü sunumu İngilizce yapacağım. Elim ayağıma dolaşmasın, bir başka sunumdaki gibi "theory of hypothesis" demeyeyim diye çalışmalıyım. Ama ben burada oturmuş blog yazıyorum. Konuyu arkadaşıma niye getirdiğimi düşündünüz değil mi? Kendisi ile aramızda "procrastination tanrısı" diye bir kelime kullanıyoruz. Bu yazımı da bu tanrıya adamak istiyorum. Aslında bu tip tanrıların yanında çok ilginç büyüler de ürettik, belki bir gün onlardan da bahsedebilirim. Peki bu kadar laf kalabalığından sonra bir yere gelebilicek miyim? Bu blogun ana konusu ile ilgili bir şeyler diyecek miyim? Evet diyeceğim.

Geçen ay (evet az önce fark ettim son yazımı geçen ay yazmışım) Sadık Yemni'nin Muska adlı eserinden bahsedeceğimi söylemiştim. Son günlerde gezdiğim bloglarda insanların sürekli "bunun yazısı yakında geliyor", "birkaç güne kalmaz okursunuz" gibi cümleler kurduklarını ancak sözlerini tutmadıklarını fark ettim. Onlar gibi olmayayım diye uğraşıyorum. Yazıyı yazmadan önce Sadık Bey ile ilgili bir araştırma yaptım, özgeçmişini okudum, diğer yazdığı kitapları öğrendim ve röportajlarına da göz attım. Ancak yazıyı hazırlamamı erteleyen temel neden onun bunu okuyabilecek oluşuydu. Yabancı bir yazar hakkında yazmak kolay, sonuçta Tolkien mezardan kalkıp bana cevap veremez ama Sadık Bey öyle değil. Kötü bir şey söyleyeceğimden de değil aslında ama tuhaf bir gerilim hissediyorum. :) Kendisinden bir gazete sayesinde haberdar olmuştum ama hangi yazı idi hatırlayamıyorum. Öğrenciydim sanırım o zamanlar. Kitaplarını merak ettiğimi ancak kitapçıya gidip de pahalı bulup almadığımı hatırlıyorum.:) Ama aklımın bir köşesinde hep durdu ve sonunda kitap fuarıyla "Muska" kitabına ulaştım. Dayanamayıp hemen okudum tabii ki. Bana çocukluğumdaki o sıcak yaz günlerini tekrar yaşattığını söyleyebilirim.

Ara nağme: Yazının bundan sonraki kısmı ilk bölümden 5 gün sonra yazılmıştır. Durumun vehametini sanırım şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur. :)

Kitaba tekrar dönelim. biraz karışık bir değerlendirme olacak lütfen mazur görün.

Orta okul yıllarımızda hep bir gizem arar halimiz vardı. Hala en yakın arkadaşım olan Hülya da benim gibi fantastik şeylere meraklı olduğundan mayıs aylarındaki uzun öğle tatillerinde ilginç olaylardan bahseder Stephen King kitaplarından konuşurduk. İşte bu kitap beni o günlerime götürdü, o sohbetleri ederken hissettiğim hisleri tekrar yaşattı. Teşekkürler.

Kitabın anlatımı bana farklı geldi. Büyük ihtimalle herkes tarafından bilinen ve kullanılan bir türdür. Ama ben ilk kez karşılaşıyorum ve beğendiğimi söyleyebilirim. Açıklamak gerekirse; bir olay ilk olarak o olayı yaşayan ilk kişinin gözünden anlatılıyor daha sonra ise yeni ayrıntılar daha eklenip başka bir kişinin gözünden anlatıma geçiliyor. Ancak 2. kişinin gördükleri ilk anlatımda belirtilen bazı şeyleri içermiyor ya da ilk anlatımda arka planda yer alan olaylar olabiliyor. Her seferinde yeni şeyler katıldığı için herhangi bir tekrara da yer verilmiyor. Bence çok hoş. :)

Sadık Bey'in kitabını okumadan önce internette yayımladığı hikayelerini okurken yaptığım bir tespit var. Bu tespit kitabı okuyunca da doğrulandı. Kendisi çalışmalarında ilginç isimler kullanmayı çok seviyor. Hikayelerindeki ilginç bulduğum isimler; Anmurse, Aygız, Keten Hoca, Asfer. Kitabındaki ilginç bulduğum isim ise büyücü kadınlardan biri olan Ayzıt. Bundan sonraki kitaplarında da bu tip isimlere rastlayacağımı düşünüyorum.

Peki kitap ne anlatıyor diye soracaksınız biliyorum.

Ara nağme 2: Bu yazının aşağıdaki kısmı 8 şubatta kaleme alınabilmiştir.

Yatır romanının başkahramanı Sarp, 12 yaşlarında ilkokulu henüz bitirmiş bir çocuk. Bir takım gizli güçleri var, daha doğrusu hem öte alemlerle hem de bu alemdeki bazı güçlerle temas kurabiliyor veya iyi sıhhatte olsunları görebiliyor. Henüz ortaya çıkmamış bir potansiyeli var. Diğer yanda ise sokak üzerinde kötü emelleri olan bir yaratık var. Arka planda ise 60'lı yılların İzmir'ini, ergenliğe henüz girmemiş çocukların yaşantısını ve sıcak bir yaz esintisini görebiliyorsunuz. Karakterlerin içimizden birileri gibi olması insanı romana daha da yaklaştırıyor.

Sadık Bey ucundan kıyısından zaman yolculuğuna da bulaşmış. Bence zaman yolculuğu en popüler olmasına rağmen yazması en zor konulardan biridir. Neredeyse her BK yazarı buna yeltenir ancak çok azı hakkını verebilir. Çünkü bu konu sizi içine çeken kumlu araziler gibidir, yanlış bir harekette yazdığınız saçmalığın içinde boğulur kalırsınız. Yazar bu tuzaktan alternatif evren kavramını kullanarak kurtuluyor.

Yazar kitapta gerçekleşen tüm doğaüstü olayları açıklama çabasına girmemiş. Açıklamadan kastım fizik kurallarına bağlamak değil elbette. Doğaüstünün de kendi kuralları ve açıklamaları vardır. Mesela Sarp'ın 2 kez ölümden dönmesini sağlayan, elinde leğen tutan ruhani varlığın ne olduğunu açıklamak ya da gerçek kötünün kökenlerinin nereye dayandığını açıklamak gibi. Bunların açıklanmamış olmasının temel bir sebebi olabilir. Her yazarın yarattığı (fantastik)dünyasının kendine özgü (fizik,kimya veya doğaüstü) kuralları, yaratıcıları ve kökenleri vardır. Bu bizim dünyamızla bağlantılı olsa bile böyledir. Harry Potter serisini örnek gösterebilirim sanırım. Yazarlar bize bu kuralları sıklıkla parça parça vermeyi tercih ederler, yani bir sonraki Sarp macerasında öte taraftakiler hakkında daha fazla bilgi edinebiliriz. Biz bunları parça parça öğrenirken, aslında bu kurallar yazarın kafasında net midir, yoksa bir sonraki roman yazılmadan diğer kurallar oluşmayacak mıdır? Daha da açmak gerekirse Sarp'ın dünyası anahatlarıyla oluşturulmuş ve ayrıntılar her yeni kitapla belirleniyordur veya yazarın kafasında her şey açıktır ancak bize bilgileri azar azar veriyordur.

Belki bu romana Türk usulü fantastik diyebiliriz ancak bence bu tür için yeni bir isim bulunmalı, başka şeylere benzetilmemeli. Sarp'ın bir sonraki romanı "Öte Yer", henüz satın almadım. Elimdeki kitap stoklarım eridikten sonra almayı düşünüyorum.

Evet, yazmayı biraz daha ertelersem yayımlamaktan vazgeçeceğim yazımı burada bitirmek istiyorum. İstediğim güzellikte olmadı, bazı kopuklukları olduğunun farkındayım. Ama umarım sizi okumaya motive eder.

Heyooo

2010-01-17T02:17:00.004+02:00

Blogumun yeni adına sonunda karar verdim. Hani karar verdim dediğim öyle saatlerce düşünmedim. Şöyle kelime oyunlu bir şey olsun istiyordum ama aklıma yaratıcı bir şey gelmedi. Ben de Terry Pratchett'in Diskdünya serisinin ilk romanı olan The Light Fantastic'ten esinlenip blog'un adını "The Girl Fantastic" olarak değiştirdim.

Güzel haberlerim var. Sadık Yemni'nin Muska kitabına dair yorumlarım hazır gibi bu hafta içerisinde yayımlayacağım. Daha da güzeli elime tanıtım yazısı yazmam için bir kitap ulaştırıldı, oldukça kalın ve kapsamlıya benziyor, eğer altından kalkabilirsem bu yazının günlük bir gazetenin kitap ekinde yayımlanma ihtimali var ve bu beni çok heyecanlandırıyor. Pazartesi günü son finalimi olup bu işlere konsantre olmayı düşünüyorum.

Ganimet

2009-11-24T15:30:00.007+02:00

İşte kitap fuarından aldığım kitaplar. Fotoğrafın üzerine tıklayıp daha büyük halini görebilirsiniz. Bilerek yüksek çözünürlükle çektim. :) Gördüğünüz gibi aldığım 16 kitabın 9'u İthaki Yayınları'na ait. Açıkcası %50'den fazla indirim yaptıkları için ben de bütçem el verdiği kadar açıldım. Terry Pretchett serisini tamamlayayım dedim bu sefer, geçen sene Vakıf serisini tamamlamıştım. Halka Dünya'ları ise serinin ilk kitabını beğendiğim için aldım. Bazen serilerden nefret ediyorum, çok masraflı oluyorlar!! Mezarlık Kitabı'nı da uzun zamandır bekliyordum, uygun fiyata gelmesi çok iyi oldu doğrusu.

Kabalcı'dan 2 kitap var, Otostopçu ve Bitmeyecek Öykü, bu yayınevinde de %50 indirim vardı ve ben bu kitapları almayı çok uzun zamandır erteliyordum. Güzel bir fırsat oldu. Hatta Bitmeyecek Öykü bitti bile! :D

Gelelim Muska'ya; Sadık Yemni'nin adını daha önceleri de duymuş birkaç kez kitaplarından birini almaya yeltenmiş ancak o zamanki mali koşullarım ve yazarın performansının belirsizliği sebebiyle vazgeçmiştim. Bilmediğim bir yazara 18-20 lira vermek gözüme çok gelmişti açıkçası. Ancak Kayıp Dünya'daki hikayelerini okuyunca risk sıfıra yaklaştı. Ben de bir kitabını aldım ve bitirdim bile! İzlenimlerimi bir sonraki yazımda paylaşmak istiyorum.

Seçilmiş Kişi, özgün ismiyle "The Giver", birkaç yabancı sitede adına rastladığım, iyi övgüler almış bir çalışmaydı. Türkçe'ye çevrildiğini görünce bir göz atmak istedim. Buradaki sıkıntım şu; küçük yayımevlerinde çeviri kötü olabiliyor ve sırf bu yüzden çok iyi kitaplardan almanız gerekenden daha az zevk alıyorsunuz. (Hoş küçük yayınevi dedim ama 6.45 bile bunu yapabiliyor bazen, bu da ayrı bir yazı konusu) Umarım çeviri yeterince iyidir diyorum.

İhsan Oktay Anar'ı bilmeyeniniz yoktur sanırım. Tanıtma ihtiyacı duymuyorum. Bende Kitab'ül Hiyel ve Puslu Kıtalar Atlası kitapları mevcut. Bu 3.yü ise fuardaki İletişim standından değil, arka taraflarda sepet içindeki kitapları yarı fiyatına satan başka bir kitapçıdan aldım. Ve evet İletişim'dekinin yarı fiyatına :D

Son olarak Jacques Baudou'ya ait Bilim kurgu'nun tarihine dair bir kitap aldım, sırf merak ettiğim ve uygun fiyatlı bulduğum için.

Geçen perşembeden beri hastayım ve evden çıkmıyorum. Bu süre içinde bir sürü başka blog'u inceledim ve gördüm ki abidik gubidik blogların en az 50-60 takipçisi oluyor!! Düzgün bir içerik veya anlatımları yok. Dilbilgisi ve Türkçe desen ne gezer! Kim kiminle nerede ne yapmış dışında bir içerik barındırmıyorlar. Ama herkes oralarda takılıyor. Sanırım başkalarının hayatlarını gözetlemeye çok meraklıyız. Burada biraz özeleştiri yapalım. Açıkcası ben de blog'uma her gün yazı yazamıyorum o nedenle de insanların sık uğramaması normal. Bir de yazdığımız konular herkese hitap etmiyor. :)

Bir de şunu fark ettim. Geçenlerde makyajla ilgili 2 güzel blog keşfettim. [Evet fk-bk okuyan kızlar da makyaj yapar;)] Bu bloglara yazan kızlar deli gibi kozmetik ürünü satın alıp, blog'larında aldıkları şeyleri coşku ile tanıtıyorlar. Heyecanlarını hissedebiliyorum. Bugün ise ben kitaplarımı paylaşırken o kızlar gibi hissettim kendimi! Sevilen şeyler farklı olsa da hissedilen duygu aynı kalıyor.

Değişim

2009-11-18T00:04:00.002+02:00

Sayfama gelen ziyaretçileri google analytics ve statcounter ile takip ediyorum. Arama kelimelerine ve ziyaretçilerimin hangi sayfalardan geldiklerine elimden geldiğince dikkat ediyorum. Bu gece statcounter'a bakarken insanların "mugene" anahtar kelimesi ile siteye geldiklerini görmem birden bire beni rahatsız etti. Bu blogu açtığımdan beri durum böyle ama bundan ilk defa şu anda rahatsızlık duydum. Bir hışımla blogger'a girdim ve adımı değiştirmeye karar verdim. Ve yine birkaç saniyelik bir zaman diliminde blog'uma koyacak herhangi bir isim bulamadım. Aklıma gelen her başlık özenti gibi geldi bana. Bu kelime bana ait hissetiğim, hiçbir hikaye veya filmden uyarlama olmayan yegane şey. Bu nedenle isim bulma işini bir sürece dönüştürüp blog'un adını da geçici olarak bu hale getirdim. 10-15 yabancı adamın blog'umla alakasız şeyler arayarak buraya gelmesi saçma sapan bir şekilde canımı sıktı.

Neyse gelelim diğer konuya; kitap fuarııııııııı!!!
Evet, harika kitaplar aldım fuardan! Fotoğraflarını çektim ve yazısını da bugün yarın yazacağım. Bir de içlerinden okuduğum bir tanesini (evet birini okudum bile!) kafama göre ve rahat bir şekilde yorumlayacağım. Kayıp Dünya için yazılar hazırlarken daha titiz oluyorum ama burada biraz daha gevşek davranabiliyorum. O nedenle bu sefer burayı seçtim. Ayrıca KD için güzel bir çalışmam olacak yakında ama ayıracak vakit bulmam lazım.

Ne yaptın, neler ettin?

2009-10-17T11:48:00.003+03:00

Tembellik benim içime işlemiş sanırım. Şuraya iki satır yazı yazmaktan acizim. Halbuki nedir? Gel buraya anlat işte neler yaptın diye.

Taksim'deki sahaf festivaline gittim. Keşke programım bu kadar yoğun olmasaydı da daha fazla zaman geçirebilseydim. 11 tane kitap aldım. Bunların 3'ü benim macerasever annem içindi. Sıkıntılı ve iç bayıcı şeyler okumayı sevmez pek. Zaten etrafta bu kadar sıkıntı varken niye bir de bunları kitaptan okuyayım der. Bu da bir nevi onun kaçış edebiyatı :P Hakkaten bak, fantastik kurgu için derler kaçış edebiyatı ama bir okur tutup macera romanını o amaçla kullanırsa misal Da Vinci'nin Şifresi, o da kaçış edebiyatı olmaz mı?

Bazen edebi sayılan türlerde yazanların işinin daha kolay olduğunu düşünüyorum. Yeni bir dünya yaratmak zorunda kalmıyorlar. Bence bu FK veya BK yazmanın en zor kısmı. Yeni bir gezegen, başka bir evren, farklı yaratıklar... Oysa diğer türlerde yazanlar İstanbul'da yaşatabilir kahramanını ya da ne bileyim yazarın yakından tanıdığı başka bir kentte.

Aslında adığım kitaplardan bahsedecektik değil mi? Nerelere gelmişim. :) Bu aldığım sekiz kitaba toplamda 21,5 lira gibi bir ücret ödedim. İki tanesi ingilizce.
Joe Haldeman'dan "the long habit of living"
Veee Terry Pratchett'tan Night Watch Bu kitap diskdünya serisinin bir parçası. Kitabı festivalin son gününde kapanmak üzere olan bir tezgahta buldum. Sadece 4 liraydı :) Serinin ilk romanlarından zannetim ilk başta ama eve gelip de yakından inceleyince 28. kitabı olduğunu fark ettim. :) Neyse zaten bu seri ayrı ayrı okunduğunda bile anlam bütünlüğünde bir bozulma olmuyor. :)

1 liraya Baskan yayınlarının bilim kurgularından buldum, koleksiyon amacıyla aldım. Çevirileri çok iyi değildir diye tahmin ediyorum. :) Uzayda Dehşet Tora- Peter Randa ve Alfa Cellatları - Emil Petaja

5 liraya David ve Leigh Eddings'in Althalus'un Dönüşümü'nü buldum. Kitapçılardaki fiyatı 28 lira imiş!!1 O.o

Samuel R. Delany'den "Einstein Kesişimi" ve Fred Saberhagen'dan "Kılıçların Birinci Kitabı" da aldıklarım arasında. Yalnız bu nasıl bir isimdir anlam veremedim.

Fred: Şu benim kılıçlı serinin ilk kitabına isim bulamadım Roger sence ne koyayım?
Roger : Amaan dert ettiğin şeye bak kılıçların birinci kitabı koy gitsin işte, kasma.
Fred: Hakkaten yaa bu neden benim aklıma gelmedi.

:P

Bir dee Wolfgang Hohlbein'ın Yanan Şehir adlı kitabını aldım. Yalnız bu kitap serinin 2. kitabı :( Bir yerlerden 1.yi de bulmam lazım :) Kendisi Alman bir yazar, oralarda meşhur zannedersem :) Senelerce önce, ki yaklaşık 10 sene önceye tekabül ediyor, annemin teyzesinin kızı bana almanca bir kitap vermişti. Eşi otelde çalışıyordu, sanırım turistlerden biri bu kitabı unutmuş. Biz de o zamanlar almanca öğreniyoruz ya, bana verildi o kitap tabii. Ama o zamanlar o seviyede bir kitabı okumam mümkün değil. Sonra almancayı sökünce başladım biraz okumaya. Adı Das Siegel yani Mühür. Kitapta Haşhaşilerden tutun haçlı seferlerine kadar birçok ilginç şey var. Vaktim olduğunda kalanını da mutlaka okuyacağım :)

Sanırım ayın 31'inde Tüyap kitap fuarı başlıyor. Şimdiden geçen seneki gibi alacağım kitaplar listemi yapayım. Bu liste bana büyük kolaylık sağlıyor. Kitapların normal ve indirimli fiyatlarını ayrıca yayın evlerini de not alıyorum. Böylece internet fiyatlarıyla karşılaştırıp kazıklanmayı önlüyorum. ;)

bu bir denemedir

2008-10-26T14:44:00.003+02:00

bu, mail ile yazı gönderirken fotoğraf ekleyip ekleyemeyeceğimi görmemi sağlayacak bir denemedir. gülmeyin:))

28.10.2008 düzenleme

Eğer siz de benim gibi bir blog yazarı iseniz bu ayın 24'ünde blogger'ın erişime kapatıldığından haberdar olmuşsunuz demektir. Sonradan ortaya çıktı ki bu olay dicitürk'ün marifetiymiş. Yasak ilk başladığında upuzun bir yazı yazmayı düşünüyordum buraya, ama diğer site yasaklama haberleri, abuk subuk açıklamalar ve gündemdeki saçma olaylar yüzünden protesto için bile hevesim kalmadı. Yaşadığım ülkenin gidişatını sorgulamaktan çok yoruldum. Yukarıdaki yazı ve fotoğraf da yasak sırasında gmail üzerinden gönderim yapılabildiğini test etmek amacıyla konulmuştur. Yasak şu an devam etmiyor gibi gözüküyor, ancak ola ki erişim tekrar engellenirse, siteinin rss feed'ini rss reader'ınıza ekleyiniz ya da sol alt köşede yer alan kutucuğa e-posta adresinizi yazın ve haftalık duyuru e-mailime abone olun. Her pazartesi blog'da yeni bir yazı var ise mail yolu ile size ulaşacak ayrıca yazının tamamını ve fotoğrafları görmeniz mümkün olacaktır.

Yukarıdaki fotoğrafa gelirsek, heromachine adresini kullanarak siz de kendi süper kahramanınızı yaratabiliyorsunuz. İster fantastik, isterseniz de bilim kurguya yakın karakterler oluşturmak mümkün. Uzunca bir süre insanı oyalıyor.

Naçizane bir liste

2008-09-27T01:01:00.004+03:00

Son zamanlarda " Ölmeden önce ..ması gereken x şey" diye başlayan pek çok kitap çıktı piyasaya. Eminim bunlardan en az biri sizin de gözünüze takılmıştır. Prensip olarak böyle listelerden hoşlanmam. Dışarıdan birinin bana bir şeyi dikte etmesi rahatsız edici geliyor. Çok zaman bu listedekilerle sizin beğendikleriniz de uyuşmaz zaten. Ancak bu tutumuma rağmen fantastik kurgu için başlangıç amacıyla bir liste hazırladım. Adı "ölmeden önce okumanız gereken fk kitapları" değil elbette. Fk okumak isteyenlere Fk'ya giriş niteliğinde bir liste bu. Kimseye de buna bağlı kalmazsanız iyi bir FK okuru olamazsınız demiyorum, demeye de hakkım yok zaten. Bu liste gayet öznel ve benim keyfime göre düzenlenmiştir. Oluştururken neleri dikkate aldın diye soracaksınız tabii ki. Bu fikir aklıma idefix'ten kitap alırken geldi denebilir, hatta direkt araklamışsın bile deseniz rahatsız olmam. :)) Orada oluşturulan FK okuma listesi gördüm. Başlangıç, ileri ve destek olmak üzere 3 bölüme ayrılmış ve popüler olan neredeyse tüm kitaplar listeye alınmış. Bense daha az ve birkaç farklı kitapla, sade ve çeşitli yazarları kapsayacak bir liste yapmaya çalıştım. Bazı yazarları ise sizin keşfetmeniz için dışarıda bıraktım. Bence kendine hitab eden bir yazarı keşfetme anı insana keyif veriyor.

Peki listeyi oluştururken nelere önem verdim? İlk dikkat ettiğim nokta kitapların türkçe çevirisinin bulunmasıydı. Artık pek çok kişi ingilizce biliyor ama bu kişilerin çoğu bir romanı okuduğunda tüm hatlarıyla kavrayacak seviyede ingilizceye sahip değil. Ben kendimi de bu kategoriye soktuğum için orijinaldense çevirileri tercih ediyorum. Biliyorum çevirilerde pek çok şey kaybolabiliyor ancak öbür türlü ben kitabın içine iyice dalamıyorum, dikkatim normalden çabuk dağılıyor. 2. nokta birkaçı hariç sadece okuduğum kitapları bu listeye aldım. Okumadan aldıklarımın ise gerçekten iyi referansları var diyelim. Bir kısmınız ama x kitap da çok güzeldir onu atlamışsınız diyebilir bunu yerinde buluyorum. Ama koymadığım birkaç seri kitapla ilgili açıklamaları aşağıda belirttim zaten. 3. nokta maliyet unsuru, açıkcası kitapların maliyetini göz önünde bulundurdum ve seri olmayan veya tek başına okunduğunda bile kopukluk yaratmayan kitaplara önem verdim. Burada amacım sadece fk'ya giriş niteliğinde iyi kitaplar önermek. Ne kadar daha harcayabileceğine okuyucu kendisi karar versin isterim. Liste herhangi bir beğeni sırasına göre düzenlenmemiştir. Kitapları rastgele sıraladım. Bazı kitaplardan sonra açıklamalara da yer verdim.

Ejderha Mızrağı Serisi - Margaret Weis&Tracy Hickman
Güz Alaca Karanlığının Ejderhaları
Kış Gecesi Ejderhaları
İlkbahar Şafağı Ejderhaları
Fantastik kurgunun daha hareketli tarafını mı yoksa alt okumaları daha bol olan tarafını mı seçeceğinizi belirleyecek olan seri budur. Ne demek istediğimi eğer araya başka şeyler girmezsa bir sonraki yazımda açıklayacağım.

Elenium Serisi - David Eddings
Elmas Taht
Yakut Şövalye
Safir Gül
Sparhawk'tan çok az kişinin nefret edeceğine inanıyorum. Merak ederseniz serinin devamı niteliğinde Tamuli isminde bir seri daha var. Onunla devam edebilirsiniz.

Yüzüklerin Efendisi - J.R.R. Tolkien
Hobbit
Yüzük Kardeşliği
İki kule
Kralın Dönüşü
Söyleyecek bir şeye gerek yok bence.

Yıldız Tozu - Neil Gaiman
Biraz peri masalı gibi gelebilir ama insanın içine umut doldurduğu kesin.

Yerdeniz Beşlemesi - Ursula K. Le Guin
Bu listede yer alan ancak benim okumadığım kitaplar arasında yer alıyor. Neden koyduğuma gelince, Le Guin'in diğer kitaplarını okumuş olmak bile yetti diyebilirim.

Bir Kıyamet Komedisi - Neil Gaiman & Terry Pratchett
Bu da aynı kategoride bir kitap, ama çok yakın bir arkadaşımdan iyi bir referans aldım diyelim.

Cthulhu'nun Çağrısı - H.P. Lovecraft
Biliyorum biraz eski ve korku türüne daha çok uyuyor. Ama koymadan edemedim.

Uğursuz Bir Şey Geliyor Bu Yana - Ray Bradbury
Çocukluğunuza gideceğinizi ve çocukluk korkularınızı hissedeceğinizi biliyorum.

Amerikan Tanrıları - Neil Gaiman
Tanrılarla yeniden tanışın.

Ejderhanın Gözleri - Stephen King
Flagg'e dikkat edin, böyle kötü adamla her zaman karşılaşamazsınız.

Mort - Terry Pratchett
Her ne kadar DiskDünya serisi içinde yer alsa da kendi başına bile güzel ve okunabiliyor. Kopukluk yaratmıyor. Terry Pratchett'ın esprili dilini diğer yazarlarda bulamazsınız.

Hayvan Çiftliği - George Orwell

Bunların dışında tavsiye etmek istediğim ancak liste dışı bıraktığım iki kitap var. Daha doğrusu bir tanesi öykü. Peter S. Beagle'ın Düş Dünyaları adlı kitapta yer alan Son Tekboynuz hikayesi gerçekten çok güzel ancak kitabın tamamını aynı şekilde beğendiğimi söyleyemeyeceğim için listeye koymadım. Diğer kitap ise aslında iki öyküden oluşuyor ama ana karakteri aynı. Lewis Caroll'ın Alice'inden bahsediyorum. Alice Harikalar Diyarında ve Alice Aynalar Ülkesinde, ki ikincisi Türkiyede pek bilinmez. Bunları listeye koymama sebebim ise çocuk kitabı olarak düşünüp burun kıvırma ihtimaliniz.:) Bu nedenle buraya ekledim onları.

Gelelim listeye koymadığım kitap serilerine. İlki Harry Potter ve bir sürü bilmemnesi. Bu tamamen nereden geldiğini bilmediğim kişisel bir gıcıklıktan kaynaklanmakta ve herhangi bir mantıklı sebebi yok. Bence gidin filmlerini seyredin daha iyi:) Drizzt Do Urden'ın maceralarının yer almama sebebi, benim henüz okumamış olmam ki bu benim kendi kusurum. Zaman Çarkı serisinin yer alamama sebebi ise tamemen duygusal, 10 kitaba yaklaşan bu seri bütçeleri oldukça zorlayacaktır, bu nedenle başlangıç için iyi bir aday değil. Aynı sebepten dolayı Stephen King'den Kara Kule serisini de liste dışı bıraktım.

Henüz Türkçeye çevrilmemiş çok güzel kitaplar var. Bunlar geldikçe bu listeyi yenileyeceğimi tahmin ediyorum.

Çocukluk kitaplarım

2008-09-08T16:30:00.006+03:00

Daha önceki yazımda bahsettiğim, beni fantastik kurguya yönlendiren kitap serisini (Ormandaki Dostlarımız) Adapazarındaki kitaplığı kurcalarken buldum. Hemen tarayıcıdan geçirip bilgisayara yükledim. İllüstrasyonlar çok başarılı.

İçinde kısa kısa ve basit hikayeler var ama bence en ilginci sihirli yüzük olanı. Bir dev cüceler köyüne gelir, cüceler ona iyilik yapar, o da karşılığında onlar için bir şey yapmak ister. Şirin Baba tipindeki büyücü cüce de ondan Kayalar gölünün dibindeki sihirli yüzüğü bulmasını ister. Gördüğünüz gibi dev, göle girmiş yüzüğü arıyor. Yüzüğün sihirli gücüne gelince, büyültme ve küçültme.

Cücelerin denizaltısı da böyle olur ancak:)

Bir kapak...

Cüceler, orman hayvanları ve elfler futbol maçı yapıyor.

Fareler karacalara palto hazırlıyor.

Dün, Bugün, Yarın

2008-07-26T23:36:00.006+03:00

Steampunk'ı araştırırken aklıma Back to the Future 3 filmindeki trenin geldiğini, trenin de zamanda yolculuğu çağrıştırdığını ve bu konuya daha sonra ayrıntılı olarak döneceğimi belirtmiştim. Not defterimde bununla ilgili birkaç not yer almaktaydı zaten. Bildiğiniz gibi burada bilim kurgu üzerine yazmaya çalışıyorum ve böyle bir yerde zamanda yolculuktan bahsetmeden geçmek olmaz. Geleceğe Dönüş, Terminatör ve 12 Maymun gibi zamanda yolculuktan bahseden filmlerdeki mantık hatalarını, zamanda yolculuk sistemlerini ayrıntılı olarak inceleyen birçok internet sitesi mevcut, mesela bu site favorilerim arasında. Eğer ingilizceniz yeterli ise bu sitede uzun ve güzel vakit geçireceğinize emininim. Bense orada bahsedilen bildiğiniz öykülerin ve filmlerin biraz dışına çıkıp farklı bakış açılarını içeren 2 kitaptan söz etmek istiyorum. Bu kitaplarla daha önce karşılaşmadığınızı umuyorum.

Stephen King'in Türkiye'de Gece Yarısını Dört Geçe ismiyle yayınlanan kitabında yer alan bir hikaye ile başlamak istiyorum. Orijinal ismi The Langoliers olan hikayenin adı türkçeye Umacılar olarak çevrilmiş. Bu öykünün bilim kurgudan çok fantastik öğeler içerdiğini söylemek daha doğru olur. Hollywood tarafından filmi bile çevrilmiş.

Hikaye bir çocuk çığlığı ile açılıyor, bir uçakta atılan bu çığlık bir anda herkesi uyandırıyor ve gerçek karmaşa o noktada başlıyor. Uçaktaki insanların büyük çoğunluğunun her türlü kıyafet ve aksesuvarlarını geride bırakarak kaybolduğu fark ediliyor. Bu ilginç olay çözülemeden başka bir sorun ortaya çıkıyor, uçağı indirmek. Bu arada uçağın hiçbir havaalanı ile irtibat kuramadığını belirtmek gerek. Uğraşlar sonucunda uçak indiriliyor, havaalanı içinde keşfe çıkılıyor ancak bir tek insanla bile karşılaşılmıyor. Kahramanlarımız yemek yemeye çalıştıklarında yiyeceklerin bozuk olduğunu, elektriklerin olmadığını fark ediyorlar. Ve konuyu açıklayacak olan karakter ortaya çıkıyor, kendisi bir yazar. Hatta teorisini açıklarken ben bir bk yazarı olsaydım belki daha iyi anlatırdım gibi bir şey belirtiyor. Bu adamın iddiasına göre onlar uyurken uçak bir zaman yarığında geçmiş ve geçmiş zamana dönmüşlerdir. Kendilerinin kurtulma sebebi ise uyuyor olmalarıdır. Şimdi sıra hikayeye neden umacılar isminin verildiğini öğrenmeye geldi. Kahramanlarımız bu tartışmaları yaşarken kağıt yırtılmasına benzer sesler duymaya başlıyorlar. Bir şey yaklaşıyordur ve çok büyük ihtimalle o şey iyi bir niyet taşıyarak gelmiyordur. Hikayenin bundan sonraki kısmından sadece bir ayrıntı vereceğim ki okuma şevkiniz kaçmasın. O yaklaşanlar umacılardır ve geçmişi yemektedirler.

Benim bu hikayede en çok hoşuma giden nokta tahmin ettiğiniz gibi Stephen King'in değişik bir zamanda yolculuk fikri bulması. Kendimizi bildik bileli zaman makinamız olsa neler yapacağımızı hayal etmez miyiz? Sai King bu hayalleri bir çırpıda yok ediveriyor. Geçmişte umacılardan başka bir şey yok, gelecek bile hiçlik, yalnızca şu andır önemli olan deyiveriyor sanki. Bu fikirle birlikte zamana dair birçok kafa kurcalayan nokta ortadan kayboluyor. Özellikle geçmişi değiştirirsek gelecek de değişir mi sorusu ortadan kalkıyor. Her ne kadar bu hikaye bilim kurgudan çok fantastik kurguya yaklaşsa da yine de ortaya koyulan fikir kalıpların dışında.

Diğer hikaye ise Kurt Vonnegut'tan geliyor. 2-3 yazı önce kendisini bir kitabını aldığımı ve beğendiğimi belirtmiştim. Böyle bir yazardan yazarın ölümüyle haberdar olmam ise ironik geliyor bana. Belki de geç haberdar olmamın sebebi kendisinin yeterince tanıtılmamış olmasıdır. Jules Verne'e bakalım örenek olarak. Herkes bir kitabını okumuştur küçükken ama başka birçok yazar için bu durum böyle değil. Bu da ayrı bir yazı konusu olabilir mesela... Neyse konuyu dağıtmamakta fayda var.

Burda bahsedeceğim diğer kitap Mezbaha no 5, ingilizce ismi ile Slaughterhouse 5. Bu kitabın sonunu veya ortasını söylemek kendisinin okunurluğunu kesinlikle azaltmıyor bu nedenle kendimi kısıtlamadan kitap hakkında bilgi verebilirim. Söz konusu hikaye zamanda bir oraya bir buraya savrulan Billy Pilgrim'i anlatmakta. Zavallaı Billy bilmediği bir nedenden ötürü zaman içinde zihinsel bir yolculuk yapmaktadır. Bir an İkinci Dünya Savaşı sırasında bir Alman esir kampına götürülürken, 15 dk sonra gelecekte bir zamanda karısı ile sevişir bulmaktadır kendini. Son zamanların çok popüler dizisini, dizinin ismini vermeyeceğim, izlemiş olanlara bu olay tanıdık gelecektir zaten. Alışmaya çalışır bu duruma ve bir gün Trafalmador adı verilen bir gezegenden uzaylılar gelir ve onu kaçırır. Trafalmadorda yaşar bir süre, bu sürede de belkide kitaptaki önemli diyaloglardan biri gelişir uzaylılarla Billy arasında. Uzaylılar kendisine yüzlerce hatta binlerce gezegeni dolaştıklarını ancak daha önce özgür iradenin varolduğunu iddia eden Dünya'dan başka gezegen olmadığını söylerler. Evrenin sonunu bir Trafalmadorlu getirecektir ve onlar bunun nasıl gerçekleşeceğini bilmelerine rağmen durdurmak için hiçbir şey yapmazlar. Çünkü zaman doğrusal değildir, o an hep yaşanamaktadır ve o adam o düğmeye hep basmaktadır. Billy'nin de algısı bu yönde değişir. Burdan öteye yine de çok bilgi vermeyeceğim okumanın tadı kaçmasın diye.

Burada bahsettiğim iki hikayede zamana bakış açısı birbirinden farklı. Ben en çok hangisini kendime yakın bulduğuma henüz karar veremedim. Biri sadece şimdi var derken, diğeri geçmiş, bugün ve gelecek birdir diyor. Size hangisi uygun?

Düşünce Defteri

2008-06-12T21:12:00.005+03:00

Yaklaşık altı ay önce bir gece çok ilginç bir rüya gördüm. Sabah uyandığımda bu rüyayı not etmeliyim diye düşünüp kitaplıktan küçük bir not defteri buldum. Rüyamdan aklımda kalanları da içine yazdım. Amacım rüyamı anlatmak değil, defter tutma fikrinin aklıma nasıl geldiğini belirtmek. Sanırım birçok yazarın böyle bir defteri vardır. O an aklından inanılmaz bir hızla geçen önemli şeyleri not almak, güzel fikirleri ya da ilhamı kaçırmamak için rahatlıkla kullanılabilir. Bilmiyorum belki hali vakti yerinde olanların, mesela Stephen King, küçük bir ses kayıt cihazı vardır. Ben bu defteri aklıma gelen blog yazısı fikirleri için tutuyorum. Şu an içinde henüz yazılmamış 2 yazı konusu ve küçük notlar, birkaç da değişik rüya kalıntısı mevcut. Bu cici defterimi de mümkün olan her yere taşımayı düşünüyorum. Özellikle yolculuklar sırasında aklıma gelen düşünceleri kaçırmak istemiyorum.

Steampunk nedir?

2008-06-04T23:45:00.007+03:00

Bir önceki yazımda Stumbleupon kullandığımı belirtmiştim. Dün gece rastgele gezintilerimden birini yaparken aşağıda belirttiğim sitede fotoğraflara rastladım ve çok hoşuma gitti. Nedir bu, nedir bu diyerek biraz daha gezinti yaptım. Steampunk deniyormuş bu türe. Aranızda bilenler vardır mutlaka ancak ben hiç duymamıştım. Cyberpunk'ı az çok biliyorum ama buna hiç rastlamamıştım. Daha önce de dediğim gibi, ben bu işe yeni başladım kendimi geliştirmeye çalışıyorum, bunu yaparken de öğrendiklerimi buraya yansıtıp sizi de bilgilendirmek istiyorum.

Steampunk'ı öğrenmek için yaptığım ilk iş vikipedi'yi açmak oldu. Yazılanları okurken kendi bilgisizliğimi fark ettim. Steam'in anlamını biliyordum fakat punk'ın tam anlamı neydi? Bunun hakkında hiç düşünmemiştim. Punk benim için sadece ilgim olmayan bir müzik türüydü. Punk nedir diye de şöyle bir göz attım. Buraya uzun uzun tanım yazmayacağım ama punk'ın içinde isyan, bireysellik, otoriteye karşı gelme ve anarşiyi barındırdığını söyleyebilirim.

Steampunk'a gelirsek; aslında kendisi hem fantastik kurgu hem de spekülatif kurgunun bir alt türü. Birçok hikayenin arka planında 19. yüzyıldaki sanayi devriminin atmosferi görülebiliyor. Hikayeler ya o yüzyılda geçiyor ya da alternatif bir gelecek kurgusunda. Mevcut sisteme karşı koyan, alttan alta ilginç teknolojiler geliştiren birçok kişi olayların başrolünde yer alıyor. Elektrik kullanımı oldukça az, onun yerine buhar gücü mevcut ki türün özelliği bu. Zeplin veya Jules Verne'in hikayelerinde kullandığı önemli icatlar (denizaltı) da burada kendine yer buluyor.

Steampunk deyip de bu türde hangi eserler olduğundan bahsetmeden geçmek olmaz. Bu türün Jules Verne, H.G. Wells, Mary Shelly'den etkilendiği görülebiliyor. Benim ilk aklıma gelen şey ise Back to the Future'ın 3.sündeki zaman makinası olan tren. (Buna daha sonra döneceğim) Sonra da Will Smith'in başrolünde olduğu Wild Wild West filmi... Ülkemizde filmi gösterilen The League of Extraordinary Gentlemen aslında Alan Moore tarafından yazılan bir çizgi romandan uyarlanmış. Yine cyberpunk'ın usta yazarlarından biri olan William Gibson'dan The Difference Engine, James P. Blaylock 'dan Lord Kelvin's Machine , Paul Di Filippo'dan Steampunk Trilogy önemli kitaplar arasında sayılabilir. Araştırdığım kadarıyla bu kitaplardan hiçbiri henüz Türkçeye kazandırılmamış. Anime izlemek isteyenler ise Hayao Miyazaki'nin Laputa'sına ya da Katsuhiro Otomo 'nun Steamboy'una göz atabilir.

Bu türün birçok insanın yaratıcılığını körüklediğini görmek çok ilginç. The Steampunk Workshop, Brass Googles gibi web adreslerinde steampunk esintili bilgisayarlar, kulaklıklar, gitarlar ve daha başka bir sürü şey bulabilirsiniz. Benim ilk rastladığım ve bu yazıyı yazmamı sağlayan sayfa ise bu: Steampunk Starwars

Back to the Future konusuna döneceğimi belirtmiştim. Bu film insanın aklına hemen zamanda yolculuk konusunu getiriyor. Belki çok önemli noktalar değil ama benim de birkaç söyleyeceğim var, onları da bir dahaki yazıda ele alacağım. Dün gece 3 yazı konusu aklıma düşmüştü, birini yazdım geriye iki kaldı.

Önce Özetler...

2008-05-27T20:47:00.004+03:00

Uzun zamandır buraya bir şeyler yazmadığımın farkındayım. Gerçekten çok ihmal ettim. İnsan çoğu zaman, yazma eyleminin disiplin işi olduğunu unutup böyle gevşiyor. Bir yerlerde buraya koymak için hazırladığım iki adet, ikisi de yarım yazı olduğunu biliyorum ama onları yeterince iyi bulmadım. Bu nedenle de koymak istemedim. Güzel ve kapsamlı birkaç kitap tavsiyesi yapmadan önce yumuşak bir giriş yazısı ile başlasam iyi olur diye düşünüyorum. Bundan sonraki zamanlarda burasıyla ilgilenmek için daha fazla vaktim olacak nasılsa ;) Ortalıkta görünmediğim dönemlerde neler yaptım, kendimce neler keşfettim, neleri okudum birazcık onlardan bahsedeyim.

Bu dönemde başıma gelen en güzel iki şeyden biri sözlük yazarı olmam. Uzun zamandır beklediğim ve heves ettiğim bir şeydi bu. Burdan ssg'ye teşekkür etmeyi borç bilirim.:)

Diğeri için sizi biraz bekleteceğim çünkü söylemek için daha uygun bir zamanı bekliyorum.

Bu dönemde ne kadar çok kitap aldığımı hatırlamıyorum bile ama 35-40 kadar olmalı sanırım. Hala da gözüm doymuyor ve almaya devam ediyorum. Okumadığım kitap sayısı sürekli 20 ile 26 arasında geziyor. Bu yazıda gördüğünüz fotoğraflar benim cici kitaplığıma ait. Kitaplık dediğim de 3 tane raf işte... Ama zamanla artıp bir oda dolusu olacak o kitaplar.

Peki aldığın bu 30-40 kitabın içinde neler var diye bir soru yöneltebilirsiniz. Margaret Atwood, Kurt Vonnegut, Alfred Bester, Philip K. Dick, Ray Bradbury, Robert Heinlein ve diğer birçok iyi yazarın kitapları var. Bu dönemde okuduğum yeni yazarlar arasında en çok Alfred Bester hoşuma gitti ama Heinlein ve Kurt Vonnegut da güzel. Bu demek değil ki diğerlerini sevmedim, bilakis çok sevdiğim kitaplar mevcut. Onlara da ilerki yazılarda değiniriz.

İnternette neler keşfettim? Aslında kendim keşfetmedim elbette.:) Hepsini ekşi sözlükten okudum, denedim ve çok beğendim. Bu programları ve uygulamaları biliyor olabilirsiniz, ne de olsa birçok blog yazarı interneti yakından takip ediyor. Ama yine de ben hoşuma gidenleri vurgulamadan geçemeyeceğim.

Öncelikle stumbleupon'dan bahsetmek isterim. Kendisi çok cici bir toolbar olarak yükleniyor bilgisayarınıza. Ben firefox versiyonunu seviyorum. İlgi alanlarınıza yönelik internet sitelerini ayağınıza kadar getiriyor. Siz de okuyup bilgileniyorsunuz. Özellikle bilim kurgu alanında güzel kaynaklar bulmanızı sağlıyor. Her tıklayışımda internetin nasıl gittikçe genişlediğine hayret ediyorum.

Diğeri del.icio.us, sık kullandığınız internet sitelerini online olarak saklıyor. Evde ve işte ayrı bilgisayar kullanıyorsanız bol bol faydasını görürsünüz.

Ve sonuncusu; sonunda bu rss'miş feed'miş onların ne olduğunu öğrendim:)) google reader kullanıyorum, hatta stumbleupon sayfama bankadan ulaşılamadığı için, google reader'a ekledim. Google reader üzerinden ulaşıyorum stumbleupon sayfalarıma.

Hazır kitaplık demişken, kitaplığımı LibraryThing ile internet üzerine aktarmaya çalışıyorum, o da çok yakında hazır olur sanırım.

Neler yaptım?
Banka müfettişliğinde yaklaşık bir buçuk yılı tamamladım. 6 ay kadar evimden uzakta yaşadım. Ayda birkaç kez dönme imkanım olsa da çalışma temposu buna izin vermedi çok zaman. Ama durumlar yakında değişebilir ;) Yaklaşık on günlük harika bir tatil yaptım, hayatımın en güzel tatiliydi diyebilirim. Birçok kitap okudum, yine bir o kadar film seyrettim. Şimdilerde Neverwinter Nights 2 oyununa kendimi kaptırmış vaziyetteyim, bağımlılığımdan kurtulmaya çalışıyorum.

Neler okudum kısmı ve onlara dair notlarımı bir sonraki yazıda bulacaksınız. Bu arada mimlemek diye bir şey varmış efendim. Ben buna yeni dikkat ettim. Yanılmıyorsam kahpe cüce tarafından mimlenmiştim. Kendisi herkese hikaye yazdırıyor, bu nedenle ben de kendisinden kelimelerimi talep ediyorum ki ben de kendimi zorlayıp bir şeyler yazayım. Bakalım neler çıkacak?

Mentat'tan kıskandım ben de yaptım:)

2008-04-25T23:02:00.000+03:00

I am:

Jules Verne

The 19th century Frenchman who made science fiction into a successful commercial genre.

Which science fiction writer are you?

Süperim:))

2007-11-04T16:10:00.000+02:00

Your results:
You are Superman

Superman		80%
Wonder Woman		73%
Supergirl		68%
Robin		63%
Spider-Man		60%
Hulk		55%
The Flash		55%
Green Lantern		50%
Catwoman		35%
Iron Man		35%
Batman		25%

You are mild-mannered, good,
strong and you love to help others.

Click here to take the Superhero Personality Test

Çok şükür döndüm:)

2006-11-07T20:47:00.000+02:00

öncelikle tekrar merhaba.uzunca bir süredir buralarda yoktum.önce tatil, daha sonra işe başlama ve "hala" devam eden bir eğitim süreci yüzünden internete çok sık giremedim ve giremeyeceğim de.bu süre boyunca sadece yazılan yorumlara cevap vermeye çalıştım.

aslında bir önceki yazımda margaret atwood'un kitabının yorumunu yazacağımı belirtmiştim, ama onu yetiştiremediğim için ben de jack vance'in metis yayınlarından çıkan en son kale adlı kitabı üzerine yorumlarımı yazmaya karar verdim.kitabın sonuna dair mümkün olduğunca bir şeyler belirtmemeye çalışacağım ki kitaba olan merakınız kaybolmasın.

önce kitap hakkında kısa bir özet geçeceğim sonra da madde madde kafamda oluşan fikirleri belirteceğim.

açıkcası bu kitabı satın almadan önce Jack Vance ismini duymamıştım.bu tamamiyle benim ayıbım tabii ki.Vikipedi'den okuduğum bilgilere göre 1916 yılında doğmuş olan yazarın 60'tan fazla kitabı var.hem bilim kurgu hem de fantastik alanda eserler vermiş.İki Hugo, bir de Nebula ödülü almış.En Son Kale kitabı ise her iki ödüle de layık görülmüş.

Kitabın özetine gelince; bu kısacık kitap, Meklerin insanların kalelerine saldırması ve her birini sırayla yıkmasıyla açılıyor.Gelecekte bir zamanda insanlar her zamanki gibi diğer gezegenleri keşfetmişler ve kendilerine benzer canlılar bulmuşlar.Mekler de bu keşifler sonucu köleleştirilen yaratıklar arasında yer alıyorlar.Bu yaratıkların temel görevi kalelerdeki, ki bu kaleler ortaçağ kalelerini andırıyor, her türlü eletronik ve mekanik aletin bakımını ve onarımını yapmak.Birgün bütün mekler sözleşmiş bir şekilde aynı anda kalelerini terk ediyorlar.Onlar gidince de insanlar en önemli hizmetkarlarından mahrum kalıyorlar.Sonrasındaysa mekler kalelere saldırınca kaleler düşmeye başlıyor.En Son Kale olan Hagedorn da ise "baylar", yani yöneticiler, kaçmak, savaşmak veya hiçbir şey yapmadan ölmek arasında bir seçim yapmaya çalışıyorlar.

Gelelim kitap hakkındaki düşüncelerime.İlk olarak; kitabın sonunu başından tahmin edebilmek okuma zevkimi azalttı diyebilirim.Kitapta insanların kurtulmak için ne yapmaları gerektiği oldukça açık ama onların bunu kitap boyunca görememeleri insanı rahatsız ediyor.Kitapta kafamı karıştıran bir nokta da isimler oldu.Sürekli "bu kimdi şimdi yaw?" deyip geri dönüşler yaptım.Aslında yazar bunu engellemek için bir tür soyadı-soy tablosu yapmış.Ama açıkcası bu benim kafamın karışmasını engelleyemedi.Bunun dışında kitapta 3-5 yerde bulunan dipnotlar dikkatimi çekti.Yazar oluşturduğu dünyaya dair ilginç ayrıntıları bu dipnotlara yerleştirmiş.Bu da aslında yazarın kafasında kurduğu dünyanın bizim şu kısacık kitapta okuyup, gördüğümüzden daha ayrıntılı ve gelişmiş olduğunu gösteriyor.

Meklerin insanlara saldırma sebebine gelince; ki bu da kitap boyunca insanların kafasındaki en önemli sorulardan biriydi, bunu okuma zevkinizi kaçırmamak için burada belirtmeyeceğim.Ama tuhaf bir yanlış anlaşılmadan kaynaklandığını da söyleyebilirim.Kitabı okuyup bitirdiğimde bir süre düşündüm.Nasıl yani dedim, sebep sadece bu mu?Geri dönüp aynı sayfaları tekrar okudum ve yanılmadığımı gördüm.Bunun üzerine insan düşüncelerinin çeşitliliğinin çok olduğuna şükrettim ;)

Benim kitap hakkındaki izlenimlerim bunlar.İlk yazı için çok başarılı bir çalışma olmadığını biliyorum.Umarım mazur görürsünüz.Yakında bir fantastik kurgu veya korku kitabı hakkında yazmayı planlıyorum.Umarım onu da bu kadar geciktirmem.Yorumlarınızı hevesle bekliyorum.

giderayak

2006-07-12T22:49:00.000+03:00

Uzunca bir süre bilgisayar başında olamayacağım.Aslında gitmeden önce Margaret Atwood'un Antilop ve Flurya adlı kitabı hakkındaki düşüncelerimi yazacaktım, ama koşuşturmalarımdan fırsat kalmadı.Ben de çektiğim bu "enteresan" fotoğrafları koyayım dedim:))Tatilde okuyacağım birkaç kitap var, umarım dönüşte onlar da yazıya dönüşür.

Az önce bu yazıyı ve fotoğrafları picasadan post etmeye çalıştım fakat başarılı olamadım sanırım.Eğer aynı şeyi iki kere okuduysanız başarılı olmuşum demektir:)Şimdilik bu kadar.

Hoşçakalın.

deneme

2006-06-29T00:22:00.000+03:00

değişiklik başlıklı yazıma yorum geldiğini görünce hem heyecanlandım hem de sevindim. dedim artık bundan sonra geri dönüş yok, dediğin şeyi yapacaksın. sonra düşündüm madem bu ilk yazım, hani girizgah niyetine bir şeyler olsun, o zaman bilim kurguyla nasıl tanıştığımla başlamak mantıklı geldi.

efendim, ilk bilim kurgu kitabım Jules Verne'e ait olmalı diye düşünüyorum. ama ne yazık ki kitabın adı konusunda kesin bir fikrim yok. tahminlerim var tabii ki. Çocukken okuduklarımı bir listelersem; "Denizler Altında Yirmi Bin Fersah", "Ay'a Seyahat", "Arzın Merkezine Yolculuk" ilk akla gelenler. Ben oyumu ilkinden yana kullanıyorum. Bence başlamak için en güzel kitaplardan biri. Tabii benim o zamanlar okuduklarım bu kitapların oldukça kısaltılmış halleriydi. Zaten hangimiz onları okumadık ki! Benim tahminimce birçok çocuğun aklına bilim kurgu böyle girmiştir.

Şimdi düşünüyorum da benim ileride neleri seveceğim daha o zamanlar belliymiş. Bir kitap serisi vardı çocuklar için "Ormandaki Dostlarımız" adında. İçinde orman cinleri, periler, devler ve cüceler vardı. Çok severdim o kitapları okumayı. Ben ilkokuldayken özel televizyonlar da yeni yeni kuruluyordu. Show Tv'de Robocop'u, Total Recall'i hevesle bekleyip seyrettiğimi bilirim. Tabii bir de çizgi filmler vardı. Her ne kadar çoğu bilim kurgu kategorisine girmese de...

Sonra birgün bir kitapçıda beni ileride çok etkileyecek bir kitapla karşılaştım. Kitabın kapağına vurulmuştum. Yeşil çayırlar arasında elinde asası, başında tuhaf şapkası ve upuzun sakallarıyla bir adam yürüyordu. Evet, aklınızdan geçen kitap; Yüzüklerin Efendisi. Tamamen rastlantı eseri karşılaştım, kimsenin tavsiyesi olmadan ve en popüler kitaplar sıralamsında zirveye oturmadan önce. Sonra fantastik kurguyu sevdiğim fark ettim. Bir müddet bu tür üzerinde okumaya devam ettim. Ama bir süre sonra FK bana yetmemeye başlamıştı. O zaman bilim kurguya yöneldim. Sahaflara uğrayıp ikinci el bilim kurguları toplamaya başladım. İkinci eli tercih etmemin nedeni tabii ki daha ucuz olması:))

Kendimi bu alanda henüz emeklemeye başlayan bir bebek olarak görüyorum, o yüzden bilgi eksiklerimi ve hatalarımı bir süreliğine hoşgörmenizi ve gerektiğinde beni düzeltmenizi sizden rica ediyorum.

değişiklik

2006-06-25T03:19:00.000+03:00

hayatımın her alanında değişiklikler başlıyor.hatta şimdiden başladı bile.bu blog'u da duruma uydurmaya karar verdim.bundan sonra okuduğum bilim kurgu ve fantastik kurgu romanları hakkında yazmaya karar verdim.tabi ki arada kişsel şeyler de olacak ama ağırlık bunlarda.son olarak birşey yazmak istedim. bu da zaten benim kendi yazdığım bir şey değil.yazarın affına sığınarak:

ekşiden, sarhoş monologları başlığından;

- üç gündür aramadım napıyordur acaba
- başkasıyla değildir di mi
- bi daha içmiycem ya paranoyak oluyorum
- napıyor şimdi uyuyo mu acaba?
- ya şimdi beni düşünmüyorsa
- yok ya düşünüyordur
- ne düşüncek ya ben kimim ki..
- oha saat de üç olmuş uyumuştur çoktan..
ve sonra klavye başında sızılır..

(nitrox, 25.06.2006 03:06)

kafasız

2006-05-24T00:27:00.000+03:00

yeni yeni gruplar keşfediyorum bu aralar.son keşfim bir alman grup.

"wir sinden helden"

almanca "biz kahramanız" anlamına geliyor.çok hoşuma giden bir şarkısının birkaç satırını buraya yazmak istedim.buyrun aşağıda almancası ve benim kısıtlı almancamla çevirebildiğim kadarıyla türkçesi.

...und ich rufe dich nur an
um dich zu fragen, kann es sein,
dass ich bei meinem letzten besuch
bei dir verlor'n was ich jetzt such?
Ich fühl mich unwohl ohne Kopf in der Straßenbahn,
deswegen lern ich kopflos Fahrrad fahren,

seni sadece şunu sormak için aradım
acaba şimdi aradığım şeyi
seni en son ziyaretimde mi kaybettim
tramvayda kafam yokken kendimi rahatsız hissediyorum
bu yüzden kafasız bir halde bisiklete binmeyi öğreniyorum

tercüme edince kulağa daha da garip geliyor, almanca hali daha başarılı. sonuçta sözlerde kafiye var:)

eğer dinlemek isterseniz aşağıdaki adresten "ausser dir" adlı şarkıyı seçin.

http://www.wirsindhelden.de/worte.html

sözlükten

2006-05-23T00:59:00.000+03:00

az önce çok hoşuma giden bir entry okudum. buraya koymadan geçemeyeceğimi düşündüm.yazanın eline sağlık.

yalnızlığın anlaşıldığı anlar

birlikte olmak istediginiz adamla bas basa, karsilikli otururken "belki bir kivilcim vardir?" diye gozunun icine bakarken, onun cok baska seylerden, cok baska insanlardan bahsedip gulumsedigi andir.
(thewicked, 30.04.2006 13:49)

sanırım benim entry girme şansım olsa ben de aşağıdakini yazardım.

evinizden 3000 km uzakta, sıkıcı bir dört duvar arasında yatağınıza uzanmışken kendinize benim burda ne işim var diye sorduğunuz andır.

hayırlı işler

2006-05-16T00:01:00.000+03:00

av sezonu açıldı. bütün şirketler birer birer mt, müfettiş yardımcılığı sınavları açmaya başladı. şimdiden iki tanesine girdik bile. cumartesi finansbank'ın sınavı var. bakarsın müfettiş olurum. aslında güzel olur, bol bol gezerim hem de buralardan uzaklaşmış olurum. sıkıldım artık belirsizlikten. her şey yoluna girsin artık.

sarı laleler

2006-04-28T00:48:00.000+03:00

aslında aklımda başka bir başlık vardı ama tam başlığı açarken sarı laleler çalmaya başlayınca dedim ki bu olsun:) beni kalbimden vuran bir şarkıdan bahsetmek istemiştim bugün, adnan'ın bana hazırladığı bir cd vardı, içinde opeth, sentenced bi de anathema'nın şarkıları vardı. şöyle bi dinleyeyim dedim. rastgele çalmaya başladı. ve müthiş bir parça! parisienne moonlight. kadının sesi muhteşem, dinle dinle ağla. ağlamamak için pek dinlemiyorum.

bu arada sarı laleler de çok hoş bir parça hakkını yemeyelim şimdi.

merak ediyorum

2006-04-21T23:53:00.000+03:00

hey sen! evet sana sesleniyorum! okunup okunmadığımı merak ediyorum. acaba birileri beni takip ediyor mu diyorum. eğer ordaysan yorum yaz, ben de merakımı gidereyim:)

sınav canavarı

2006-04-20T23:33:00.000+03:00

Buyrun benim!!!

Bıktım artık sınavlara girmekten, mülakattan mülakat koşmaktan.Artık birileri işe alsın da yeni hayatıma başlayayım. Aslında öyle sıkıntılı konumdayım ki. Hayal bile kuramıyorum çünkü gerçekleşmesini istediğim her şey bir işim olmasına bağlı. Bense gittikçe ümidimi kaybediyorum. Zaten duygusal hayatım ayrı bir karmaşa. Tam bunları yazarken üstüne bir de Sezen'den "farkındayım" çalınca daha bir mahvoluyor insan.

"yazmadığın bir hikayede uzun ya da kısa vadede az biraz keşfediyorsun"

Tamam o zaman diyorum bazen, vazgeç!, vazgeç ve yenilgiyi kabullen, şimdiye kadar ki bütün hayallerimizi çöpe at. Ama onu da kabullenemiyorum. Yaparım diyorum, benim neyim eksik diyorum. Kendimle kavga ediyorum, bağırıyorum, çağırıyorum. Henüz bir sonuç alamadım. Sonra geçmişe bakıyorum ne kadar yol aldığımı fark ediyorum. Sen bilmediğin bir memlekete daha oranın dilini konuşamadan gittin, gece yarısı tanımadığın zencilere yön sordun, tek başına sokaklarda yürüdün, bunları mı yapamayacaksın diyorum kendime.

Umarım yakında buraya iş bulduğumu da yazarım.

the lord of the rings

2006-04-08T02:16:00.000+03:00

uzun zamandır yazıcam diye aklımda tutuğum bişi var.yatmadan önce onu da yazayım dedim.hani hülya ile lord of the rings oynuyoruz ya.işte her levelin başında filmden kısa görüntüler veriyolar (hoş ilk levellerdeki görüntüler pek kısa değil ama). o görüntülerin birinde merry ile pippin entle karşılaşıyolar ve kaçmaya başlıyolar.orda hobbitlerden biri bişi söylüyor.hülya da bana sordu ne diyo burda,anlayamadım ben, " randeri" ne demek diye. ben doğrusunu söyleyince koptuk tabi:)))

peki ne mi diyodu hobbit?
"run merry!"

hüzün

2006-04-08T02:11:00.000+03:00

evimizin önündeki kavşakta yol çalışması var. geçen gün bu yüzden eve gitmek için yolumu değiştirmek zorunda kaldım. ilkokulumun önünden geçtim. eskiden evden okula yürüdüğüm yollarda tekrar yürüdüm.birçok ev yıkılmış, bazılarının yerine yenileri yapılmış. köşedeki bakkal duruyor ama.okulu da yurt yapıyorlarmış şimdi.bahçe kapısının üstünde hanımeli duran iki katlı ev, bir de tahta perdeli ev yerinde duruyordu.tuhaf bir şekilde sevindim. aklıma yeni türkünün telli telli şarkısı geldi.

"biz büyüdük ve kirlendi dünya".

ben çocukluğumu en çok ne zaman özlüyorum biliyor musunuz? akşam üzeri, güneş batmış, ışık azalmış, arkada akşam ezanı okunurken sokaklarda oynayan çocukları görünce.sanki içimden bir parça kopuyor. o günleri eksik yaşamışım gibi geliyor. garip bir duygu.

ordan burdan, ortaya karışık

2006-04-06T02:22:00.000+03:00

Bugün öyle kafama ne eserse onu yazayım dedim.Biraz da gözlem gücümden faydalanacağım.
Aşağıya hemen bir fotoğraf ekledim.Son İstanbul ziyaretimde çektim.Ben ilk gördüğümde pek bir güldüm umarım sizi de güldürür.Tabi fotoğrafı anlayabilmek için Yu-ma-tu olayını da bilmeniz gerekiyor.Onu da bir zahmet ekşi sözlükten okuyunuz.buyrun link altta.

http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=yu+ma+tu

Bugün Hülyayla buluşalım dedik.Aynı şehirdeyiz ama pek görüştüğümüz yok.Bir kafeye gittik oturup muhabbet ederiz hem bi yandan da cappuçinomuzu içeriz dedik.Hay demez olaydık.Çok iğrenç bir şey geldi ki kahve demeye dilim varmıyor.Ben biraz zorla morla içtim.Hülya tutturdu bu cappuçino tuzlu diye.Duruyo duruyo "yok yok bu tuzlu!" diyo.Öldürdü beni gülmekten.

Bir de bugün orada otururken aklıma bişi geldi.

"yalnız masa"

nedir yalnız masa?bence boş olan bir masa yalnız değildir.Sandalyeleri olmayan bir masa yalnız bir masadır.Öyle tek başına durur, etrafında birşey yoktur.Pek bir hüzünlüdür sanki.Yine masalık görevini yapar üstüne bişi koyarsın ama yalnızdır işte.Eksiktir belki bilmiyorum.Bu da öyle bir fikir işte!